Eerste sportieve uitdagingen op de agenda van 2017

Het jaar 2016 stond allesbehalve in het teken van triathlon of enig andere sportieve uitdaging. Wel ging ik voor mijn werk op de fiets naar werk, heb ik bij vlagen zonder enkele registratie gelopen maar er stonden geen doelen of evenement op de agenda. Het jaar stond vooral in het teken van verkoop van huis en koop en verhuizing naar nieuwe woning. Verder vroeg werk ook nog wel de nodige aandacht waardoor ik geen sportief ritme had laat staan om een doel te stellen.

Per oktober, nadat we wat gesetteld waren in onze nieuwe woning, pakte ik via Garmin een trainingsschema van 16 wkn voor een marathon afstand er bij waarbij ik 3x per week moest trainen. Het schema blijkt helemaal op mijn maat en zodoende heb ik al 7 wkn er op zitten en staan er 2 doelen op de agenda voor 2017:

7 januari -  Florijnwinterloop 10km loop die ik op het tempo van mijn vrouw ga doen om haar te vergezellen bij haar lange afstand na zoveel jaar.

12 februari - Two Rivers Marathon vanuit Zaltbommel, mijn eigen serieuze uitdaging van het jaar waar ik hoop een betere tijd neer te zetten op een, voor mij, 2e marathon afstand. Was mijn debuut in Amsterdam in 2014 in een tijd van 4u34m21s, hoop ik deze met een veel betere beleving en resultaat neer te zetten in het land van Maas en Waal (route). Een kleinschalig evenement in een omgeving wat ik niet goed genoeg ken.

Wat betreft triathlon zit het fysiek nog niet mee. Ik heb nog steeds een aanhoudende schouderpeesontsteking wat mij belemmerd om te gaan zwemmen. Wel jammer omdat ik in 2017 graag wel weer het triathlon wil oppakken.

Momenteel ben ik wel reuze blij met het lopen en dat ik mijn sportieve ritme weer gevonden heb. Ik hoop vanaf maart ook weer het fietsen er bij te nemen.

Startbewijs marathon Rotterdam 12 april 2015

Het gaat niet van harte maar zojuist mijn startbewijs voor Marathon Rotterdam​ ter overname aangeboden op marktplaats. Het gaat me helaas niet lukken goed voorbereid de marathon te gaan doen. Afgelopen maandag zware duurtraining met hongerklop en blaar en mentaal afzien wat me meteen terugwierp op het besef dat ik niet zo diep wil gaan om perse te finishen. Een Don Quichotte uithangen is niet mijn drive zoals ik dat zelf meerdere malen heb gedaan en gezien bij anderen. Afzien ala maar niet op het tandvlees finishen, dat is niet mijn 'cup of tea'. De aanloop naar Rotterdam heeft me nu niet kunnen leveren wat ik voor ogen had.
Afgelopen vrijdag kreeg ik na 6km een 3e blaar op dezelfde kleine teen die al ingetapet was. Dit was definitief de druppel om een streep door de marathon van Rotterdam te halen.


Mede door mijn belabberde sportwinter, vergelijken met vorig jaar, heb ik ook op andere disciplines (hardnekkige schouderblessure bij zwemmen, geen fiets trainingsritme) staat de hele triatlon afstand met Challenge Almere-Amsterdam​ momenteel serieus ter discussie. Helaas daar ook geen annuleringsverzekering voor afgenomen. Het is nog in overweging en ga me nu eerst maar even goed lichamelijk herstellen van die kleine teen. Wie had gedacht dat dat ook een showstopper zou kunnen zijn. Volgend weekend vanaf Pasen een weekje weg om vervolgens te kijken hoe ik nog kan opbouwen voor het seizoen en in hoeverre de hele triathlon afstand nog op een bevredigende manier voor te bereiden is.
Sowieso ligt mijn hart en wil aan trainingstijdsbesteding meer in een halve en kortere afstanden krijg ik de indruk. Vorige week op een zonnige zondag lekker in de tuin gewerkt. Dat was ook weer eens heerlijk ipv de geplande duurtraining af te werken. Er is zoveel meer in het leven dan sport en dat besef ik dan ook wel weer. Ik ben meer een Wine & Dine atleet.
Tevens ga ik weer op zoek naar mijn eigen looptraining aanpak en intensiteit. Volgens het rustige duurschema van de afgelopen maanden ben ik in tempo geen steek opgeschoten en ontmoedigde me het geslof me meer en meer. 5x in de week sloffen of 3x wat intensiever in je eigen energie lopen met af & toe de rem er op is volgens mij meer wat bij me past.
Het volgen van een strikt schema heb ik voor de marathon niet waar kunnen maken dus lijkt mij nu een schema voor een hele triathlon ook te hoog gegrepen, zeker zoals ik nu in het leven sta. Best jammer want ik was vorig jaar zo lekker ambitieus met een heerlijke energie om er voor te gaan.

Het is een gekke sportieve winter geweest. Alles wat ik niet verwacht had en helaas leverde de Wim Hof Methode (WHM) ook niet de extras op op het sportieve vlak. Ik had gehoopt dat ik door de WHM techniek betere loopprestaties zou krijgen door de diepere ademhaling. Dit bleef uit ondanks dat ik nu veel dieper adem tijdens het lopen en sneller herstel.  Gelukkig verrijkt het me wel op andere vlakken. Wellicht dat dat ook mijn sportambities in een ander perspectief zet zoals wel meer zaken in het leven.

Tot slot gisteren nog een verkoudheid te pakken (reprise) ... nouja dat kan ik er ook nog wel bij hebben. Na de vakantie maar snel een paar nieuwe zwarte Continental Grand Prix 4000 SII bandjes bestellen want het is zeker niet zo dat ik alles aan de wilgen ga hangen, heb wel zin om te knallen op mijn mooie BMC the beast & beauty. Ach en die hele die kan ooit nog wel ...

Marathon voltooid, trainingsschema's gemaakt

Het is inmiddels 16 dagen geleden dat ik in 4u34m21s over de finish kwam in het Olympisch Stadion in Amsterdam met mijn debuut op de marathon. Diep, heel diep was ik gegaan naar mijn gevoel en vooral fysiek. Ik kreeg pijnen die ik nog niet kende in de benen. En ik begon nog wel met zo'n lekker gevoel. Voor de start zat ik al weer met tranen in mijn ogen door de hele entourage bij zo'n gaaf evenement. Ik had er zin in.

De eerste 10km liep ik onder mijn verwachte tempo (5m50) en hoewel ik probeerde langzaam te lopen liep ik sneller (5m35) maar bleek ook in een flink hoge hartslag. Maar ik voelde me goed dus ging maar door. Op 15km werd het al lastig, op 20km was het beste er af en liep het ventiel leeg. Op 25km begon het afzien. Nee ik was niet in mijn beste doen en blijkbaar niet genoeg uitgerust, dat verklaarde waarschijnlijk ook de hoge hartslag. Maar ik vond het raar want ik voelde me goed en er zat genoeg adrenaline in het lijf. Mijn referentie was mijn 30km training van 2 wkn ervoor. Het kon dus beter maar nu even niet. Ik gaf me snel over aan de realiteit dat de gewenste looptijd tussen de 4 en 4u10m het niet ging worden.

Vanaf de 30km werd het overleven en moest ik op 35km echt even een paar honderd meter wandelen naar de drankpost. Vanaf daar doorgehobbeld en de km's gaan aftellen. Dat ging redelijk en mocht van mezelf vanaf 38km ook om de km wandelen als ik dat wilde. Maar eenmaal in Vondelpark en het besef dat ik, opeens, nog 2km hoefde, ging ik zelfs wat aanzetten. Die 2km moest toch wel lukken zonder neerstorten. En wonderbaarlijk werd de pijn niet erger. Zo kon ik me nog onder de 4u35m krijgen. Ik kwam over de finish en was gesloopt. Nee zo had ik het niet verwacht. Later besefte ik me dat ik deze ervaring als referentie kan gebruiken voor hoe het ongeveer, vast erger, zal zijn met mijn eerste hele triathlon die ik volgend jaar ga doen. Nou dan wil ik de hele wel doen.

Na de marathon op weg naar huis wist ik dat ik beter had gekund als ik beter was voorbereid en uitgerust. Ik besloot om snel nog een keer een marathon te doen om er een betere ervaring aan over te houden. En zo kwam marathon Rotterdam van 12 april 2015 al snel in het vizier en op de planning. Ik wil revanche.

Vorig jaar was ik, een paar dagen, na de halve triathlon van Almere vol goede moed om de marathon van Amsterdam te lopen. Dat is altijd een gevaarlijke tijd voor plannen omdat je met je adrenaline nastuitert en denkt van alles nog te kunnen en willen zonder te beseffen dat je lijf en geest het voorlopig wel genoeg vinden.
Een realistischer beeld is 1 a 2 wkn later. Zo ook bij mij vorig jaar.
Mede door een voetblessure en een leeg gevoel in de motivatie kon ik vorig jaar niet zo doorpakken in mijn planningen. Daarmee gooide ik het roer een beetje om door alles los te laten, bezig te gaan met fitness thuis en dan te zien wat 2014 voor een jaar zou worden. 2013 was in ieder geval een jaar waar ik veel gegeven had.

Nu, ondanks de mindere uitslag en ervaring op mijn debuut op de marathon, voel ik me energieker als 2 jaar terug toen ik me voornam halve triathlon afstanden te gaan doen. Duidelijk dat ik dit keer wel kan doorpakken. Mede met de aanschaf van mijn eerste triathlon fiets werd mijn doelstelling voor 2015 snel bepaald. Rest mij nog iets te gaan doen om een hele goede 2e marathon te gaan lopen en me eens serieus te verdiepen in looptrainingen.

Nu ben ik een DIY - Do It Yourself sporter die graag het allemaal zonder coach wilt doen. De coach die ik heb is alle info op internet en ervaringen van anderen die ik wel of niet meeneem. Dat betekent vaak 'trial & error' en dat het langer duurt eer de theorie en vele adviezen echt tussen mijn oren zit. Maar als het er zit dan weet ik het ook goed. Zeker nu ik weer een stap wil maken in van zomaar trainen naar serieus via schema's, wil ik me er meer in verdiepen om de schema's en aanpak te snappen. Met een doel als hele triathlon volgend jaar zal ik ook serieuzer aan een schema en opbouw moeten houden. Tot nu toe heb ik vaak en veel flexibel mijn schema's omgegooid voornamelijk vanuit vermoeidheid. Dus ook daar is nog wat te halen.

Dus raadpleegde ik 2 wkn geleden weer eens de nuttige website http://www.runinfo.nl. Hier kan je alles vinden over hardlopen, schema's, voeding, aanpak, opbouw, hartslagzones etc etc. Je kan zelf ook zo je eigen trainingsschema maken!

Ik heb mij voorgenomen nu eens echt volgens een schema te gaan werken en dan ook meteen in de juiste hartslagzone. Zo vond ik via de website, berekenend op mijn 10km tijd (50 minuten) mijn anaerobedrempel (omslagpunt voor verzuring) waarmee ik mijn trainingszones kon bepalen. Dat was aanzienlijk lager dan voorheen. Mijn eerdere D1 (rustige zone) had ik het hele jaar staan op 144 - 156. Deze is nu bijgesteld naar een hartslag van 125 - 141 voor lopen.

Op de agenda staan inmiddels 3 loopevenementen:
30 november 2014 Vlasakkerloop 21,1km
1 februari 2015 Midmarathon Apeldoorn Asselronde 25km
12 april 2015 Marathon Rotterdam 42,2km

Voor deze loopagenda heb ik 2 hardloopschema's gemaakt. De eerste volg ik nu tot aan Vlasakkerloop. Een schema voor halfgevorderde gebaseerd op een halve marathon vanaf de laatste 5 wkn. Ik heb sinds vorige week, 1 wk na mijn marathon deze voorzichtig opgepakt. Ik heb momenteel nog last van de marathon merk ik. Nog niet volledig uitgerust en dus hersteld, maar het gaat me wonderbaarlijk goed af, zeker nu ik veel langzamer maar in veel lagere hartslag train. Dat is mijn lichaam nog niet gewend haha.

Mijn 2e hardloopschema is een serieus 'gevorderd' marathon schema tot aan 12 april. Deze begint teruggerekend vanaf eind november. Hier is tevens de Midwintermarathon in opgenomen. Een 'B' race laten we maar zeggen.

Tot slot heb ik voor mijn triathlon wedstrijden: 26/7 halve triathlon met Challenge Poznan en 12/9 hele triathlon met Challenge Almere een triathlon trainingsschema vanaf april.

Als het me lukt succesvol de loopschema's tot aan de marathon van Rotterdam te volbrengen dan ben ik in de lente ook klaar om serieus verder te trainen via een schema voor de hele afstand.

In ieder geval heeft het uitzoeken van de trainingsschema's me veel motivatie gegeven, ambitie en dicht ik me veel nieuwe tijden toe. Of het gaat lukken gaan we meemaken maar ik heb, heel grootmoedig, de volgende tijden toegedicht waar ik naar wil streven:

12/4/15 Marathon Rotterdam onder de 4 uur (35min verbetering)

26/7/15 Halve triathlon Challenge Poznan 5u10m (11min verbetering op de halve)

12/9/15 Hele triathlon Challenge Almere onder de 12 uur (debuut)

Het kan overal misgaan, en ik ben misschien enorm voorbarig maar het stimuleert mij wel weer om er voor te gaan. En anders is alles zonder blessure en kunnen finishen ook meegenomen en is iedere PR gewenst om van te genieten.

Up & running & 1e doelen 2014

Wij zijn al dik 6 wkn in het nieuwe jaar en het is tot nu toe stil geweest rondom mij en mijn doelen. Maar ik heb niet stil gezeten. Deze week was mijn 5e week dat ik aan het lopen ben en het gaat in stijgende lijn gelukkig. De voetblessure is er nog maar slijt langzaam weg. Gezien de kms weer gemaakt kunnen worden met lopen geeft het me nu ook meer vertrouwen eens aan de invulling van de agenda te denken. Het is de voet die bepaalt wat ik op de agenda durf te zetten. Zo heb ik de wens dit jaar minstens 1 halve triathlon te doen en mijn oog was al eerder gevallen op IM70.3 in Budapest. Deze zal 23 augustus plaatsvinden en het wordt tijd dat die wordt vastgelegd.

Inmiddels loop ik 30km per week en bouw het langzaam uit. Aankomend weekend hoop ik een duurloop van 15km af te werken. De eerste wedstrijden kunnen nu wel op de agenda komen te staan.

Voor ik echt kan gaan trainen, gaan Natas en ik eerst 3 weken op vakantie in maart/april. Het zal pas in de 2e week van april worden dat er echt opgebouwd gaat worden. Maar tot die tijd train ik wel op alle disciplines. Gelukkig heb ik voor Budapest nog genoeg tijd en zal ik in de aanloop in het seizoen voor sprintafstanden gaan. Zo heb ik op de agenda: Olympische Afstand triathlon in Amsterdam Nieuw-West op 8 juni. En omdat ik zo met fitness ben bezig ben en blijf, naast de triathlon trainingen, staat op wensenlijst voor zaterdag 28 juni de Spartan Race Super in Keulen. Dat heeft niets met triathlon te maken, maar sinds ik met mijn totale lijf aan het sporten ben vind ik dit wel een leuke aanvulling. Spartan Race is een crossfit race, een sport die de laatste jaren sterk in opkomst is.

Kortom:

8 juni OD triathlon Amsterdam Nieuw-West
28 juni Spartan Race Super in Keulen (D)
23 augustus Ironman70.3 Budapest (H)

Daartussen wordt het nog wel met het een of ander opgevuld, maar de eerste doelen zijn bepaald.

Het begint weer te kriebelen :-)

Bringing home baby

Het is wel even stil geweest hier in mijn blog en heb ik weer stof tot schrijven. Gelukkig was een maand geleden, de zwemloop in Amersfoort, een mooie herstart om training weer goed op te pakken. Sinds 7 februari veranderde met de aankondiging van mijn toekomstige beëindiging van mijn baan wel alles privé. Niet zozeer privé zelf als wel dat ik met een vol hoofd rondliep vol met ideeën om een nieuwe carrière te beginnen. Zin in 2013 met nieuwe mogelijkheden en ontwikkelingen. Wellicht voor mezelf beginnen en/of in combinatie met een nieuwe baan. Per 17 juni stopt mijn huidige baan.
De eerste weken stuiterde ik van de ideeën en mogelijkheden. Omdat het nieuw is vond ik het lastig los te laten met gevolg dat het trainingsschema op sportgebied overhoop lag. Maar de lente is gekomen, meer duidelijkheid en rust in het hoofd en een voorlopig heldere toekomst waar aan gewerkt word. Maar nu ook weer nieuwe trainingslust en drive.

Zo had ik gisteren 2 wedstrijden die ik voor mezelf als koppeltraining beschouwde met een pauze er tussen. Normaal is een koppeltraining 2 disciplines achter elkaar alsof je al echt een triathlon doet.

Eerst op het programma was om 11 uur een 46km tijdrit van ATC Almere in de Flevopolder. In de middag om 15 uur de 10km OXXIO prestatieloop van Spieren voor Spieren cityrun in Hilversum.

Hoewel ik in de ochtend weer naar excuses zocht van geen zin met dit mooie weer, pakte ik toch mijn fiets, na rustig ontbeten te hebben met Natasja en fietste me in (34km) van huis naar de startplaats in de Flevopolder. Altijd lekker omdat je je toch moet opwarmen voor een tijdrit. Ik dacht met vertrek om 09.30u nog goed bijtijds te zijn om ook nog even een plasje te plegen echter bleek ik 8 minuten voor de start te arriveren.
Bij de Inschrijf en voorinschrijftent keken ze me vertwijfeld aan en moest er gevraagd worden of ik nog wel mijn startnummer mocht krijgen. Ik had er namelijk al een halve uur van te voren moeten wezen. Maar ik mocht toch starten. Snel deed ik mijn been- en armwarmers uit, want het was warm in de zon, mijn nummer opgespeld, mijn rugzak bij de dames van de organisatie achtergelaten en meteen door naar de start. Daar liepen een aantal dames net terug van een briefing terwijl de eersten al startten. Dat ik de briefing had gemist kon niet echt spannend wezen, het parcours was hetzelfde als vorig jaar en ook dit keer weer 4 rondjes van 11,5km. Starten ging niet op nummervolgorde dus sloot ik aan bij de eerste starters.
Ik hield me maar voor dat ik vast iets moois ging doen want vorig jaar bij de kwart van de triathlon in Utrecht werd het ook zo laatsteminutenwerk met als gevolg dat ik met de minste verwachting nog aangenaam hoog eindigde.

Ik wist niet wat ik verwachten moest en had het voornemen om laag in zone D2 (intensief maar niet TE) te gaan fietsen. Het was immers een test voor mezelf. Echter lukt me dat ingehouden fietsen niet met opgeklopte adrenaline zo vlak voor de start. Ik zat al snel in D3 en opende met 37km/pu gemiddeld. Goh dat zit er dus al wel in die benen. Ok prima en doorgaan. En zo verslond ik de eerste 4 dames in de eerste ronde. Wel werd ik bij ronde 2 zelf verslonden door Diana Gorter die 20 of 40 seconden achter me startte. Uiteindelijk werd ik nog meer ingehaald door mannelijke en vrouwelijk tijdrijders. Desalniettemin eindigde ik met een PR in een tijd van 1u22m33s (uitslag). Die laatste 2km richting de finish perste ik er nog alles uit met een mantra tegen mezelf in de trapfrequentie 'Bringing home baby, bringing home baby, bringing home baby'. Dat werkt best goed op het laatste stuk. Je zelf pushen en in je mentaal gaan zitten en iets repetitiefs uitkramen in je hoofd.

Moe maar voldaan ging ik na de finish, na nog kort Susanne Pathuis te begroeten, naar de Theetuin in Eemnes. Een 14km afstand om goed uit te fietsen. Daar stond mijn trouwe Natasja op me te wachten met de auto. Dat zou tijd schelen omdat we de fiets naar huis moesten brengen en dan door naar Amersfoort station om daar voor het gemak de trein te pakken naar Hilversum.

14.30u kwamen we aan in Hilversum en na een korte plasstop in Cafe Cartouche gingen we naar de startplek op de markt waar we snel bekenden tegen kwamen als Rob Wildenburg maar ook Saskia Schagen die we aangespoord hadden mee te doen. Samen met Saskia ging ik aan de zijkant links staan en vertrokken 1m02s over de startstreep.

Wat zou me te wachten staan met het lopen, ik wist het niet en verwachtte niet veel na 94km (infietsen, tijdrit buffelen en uitfietsen). Ik was zwaar in mijn rode zones geweest dus wat pers je dan nog op een 10km lopen uit. Maar zoals meestal, als ik er weinig van verwacht, dan gaat het redelijk goed. Zo goed dat ik al hijgend en inspannend met bekenden onderweg een praatje maakte. Zo liep Hans van Tiramisu en Mark Appel me voorbij, kwam ik een oud collega tegen, en op 5km ook Rob Wildenburg nog even. Maar na 7,5km kwam daar toch echt de man met de hamer en was de juice op. De batterij kon niet veel geven en dus liep ik door in het standje overleven en volhouden. Niet erg prettig maar wel wetende dat ik het ga halen. In de laatste 500 meter pakte ik mijn mantra er nog even bij 'Bringing home baby, bringing home baby'. Met grote tunnelvisie heb ik gelukkig nog door hard schreeuwen van James Cooke nog wat support gezien van bekenden. Overigen vast over het hoofd, behalve mijn eigen trouwe support vlak voor de finish die in goed gezelschap van Fred, de man van Saskia, en hun dochter Willemijn ons naar binnen aanmoedigden.

Uiteindelijk in Hilversum een PR gelopen met 53m43s (uitslag) waar ik onder de omstandigheden tevreden mee was. Geeft ongeveer weer wat ik met een halve zou kunnen gaan doen, alleen dan buffel ik op de fiets in een lagere zone en loop ik een halve marathon. Moet lukken :-) toch?

Registraties

• Infietsen
• Tijdrit ATC Almere 46km
• Uitfietsen
• 10km OXXIO prestatie loop

1 jaar hardlopen

Vorig jaar had ik mijn eerste week opzitten met het basisschema voor een 5km loop. Na lange rust van een intensief wielerseizoen afsluiting pakte ik begin november het hardlopen weer op om sportief de winter door te komen. Al een jaar eerder had ik dit gedaan en stopte vervolgens in het voorjaar 2012 omdat het fietsen weer de overhand kreeg. Het lukte me toen niet om beide sporten samen te doen. Toentertijd trainde ik ook veels te intensief.

Dus vorig jaar rond deze tijd begon ik weer opnieuw voor een opbouw om het lijf er weer aan te wennen. Aan conditie ligt het niet. Dit keer hoopte ik het lopen er wel bij te houden in 2012 wat me lukte en resulteerde in de nieuwe passie triathlon.

Na een jaar gelopen te hebben heb ik afgelopen maand al 3x een halve marathon afstand gelopen iets wat ik niet had durven dromen vorig jaar. Begin dit jaar was ik al blij met behoud van 5km of 10km het gehele jaar door. Ook de twijfel of ik fysiek een langere afstand zou kunnen verdragen kon ik dit jaar niet inschatten totdat ik afgelopen oktober langzaam de afstand en de frequentie uitbreidde en met succes.

Wel heb ik mijn eerste blessure te pakken en zijn gisteren mijn eerste nieuwe loopschoenen binnen. Na het opvoeren van de kilometers per week en de frequentie van lopen (van 2 naar 3x per week) zijn de schoenen ruim versleten met gevolg dat ik eigenlijk te laat ben met vernieuwing met gevolg een blessure. Dat ga ik de volgende keer anders doen.

Hopelijk trekt de blessure in de rechterkuit in combinatie met pijn onder de rechterenkel snel weg zodat ik weer goed kan trainen op duur en afstand op mijn nieuwe Saucony’s Pro Grid Guide5. Ze zijn kek genoeg om gezien te worden.

Vandaag dan ook alvast ingeschreven voor de Midwintermarathon van Apeldoorn voor de 18,5km op zondag 3 februari 2013. 

Triathlon afgelopen op naar halve marathon

Op 8 september volbracht ik mijn laatste (1/8e) triathlon van dit debuut jaar. Met nieuwe doelen voor 2013 als OD's en een halve triathlon kan ik nu doortrainen in het zwemmen en lopen om daarnaast zolang mogelijk het fietsen erbij te houden zover de winter dat toelaat. Mooie gelegenheid om vooral op zwemmen en lopen me te ontwikkelen.

Voor het lopen breid ik momenteel mijn afstand gestaag uit van 10 km naar inmiddels mijn eerste 10 Engelse miles (16,1km) richting de halve marathon afstand (21,1km). Een afstand die ik volgend jaar nodig heb voor een halve triathlon.

Finishen tijdens Twiskemolenloop

Het gaat boven verwachting met lopen en probeer ipv 2x lopen in de week er 3x van te maken. Echter gaat dit schema me nog niet heel gemakkelijk af naast het zwemmen en fietsen. Het is nog even zoeken naar de juiste balans. Na de laatste triathlons en intensieve loop in Hoogland had ik ook een rust week nodig. Daar heb ik me vooral op het lopen gericht. Met succes kon ik afgelopen zondag mijn eerste 16,1 km afleggen tijdens de Twiskemolenloop. Dat geeft moraal en durf al in de agenda te zetten dat ik 11 november, tijdens de 2e Twiskemolenloop, de halve marathonafstand ga doen. Twiskemolenloop is een kleinschalig evenement door het mooie Twiske bij Landsmeer wat in een serie van 5 loopevenementen tot maart 2013 wordt georganiseerd. Voor 6 euro kan je deelnemen met chipregistratie en wordt je voorzien van drank en bananen onderweg.
Terugkijkend begon ik vorig jaar november met mijn basistraining hardlopen. Na 1 jaar loop ik waarschijnlijk al mijn eerste halve marathon afstand :-)

Voor het zwemmen overweeg ik zwemtraining te zoeken waar ik begeleiding krijg voor zwemtechniek. Ben er alleen nog niet uit waar en wanneer. In de tussentijd probeer ik het zwemmen 2x in de week ingepland te krijgen. Wel al het ideale 50 meter bad gevonden bij SRO Sportfondsenbad in Amersfoort. Een mooi onderkomen voor de winter.

Het is heerlijk om zo door te sporten waar er hopelijk nog uitstapjes gemaakt worden op schaatsen (liefst op natuurijs), trailrunnen of bosloopjes en wie weet weer eens spinnen in de GYM (onze zolder) als het buiten echt niet meer begaanbaar is op de trappers :-)

Kijken of ik mijn huidige gewicht van 74,8 kilo niet teveel laten oplopen zodat ik 1 januari 2013 met 5 kilo minder als vorig jaar kan starten aan een nieuw seizoen ...

Debuutjaar in de triathlon - terugblik

Afgelopen zaterdag 8 september deed ik mee aan de, voor mij, laatste triathlon voor dit seizoen met de Triathlon van Apeldoorn op de 1/8e. Tussen 17 mei 2012, mijn debuut triathlon in Westervoort, en afgelopen zaterdag de volgende feitjes en statistieken:

Triathlon totalen
km: 355
tijd: 17u50m
hm: 899
deelnames: 10 | 5x 1/8e, 1x sprint, 3x 1/4e, 1x OD
landen: 9x Nederland, 1x Duitsland 

Prestaties in de categorie 40+ vrouwen:
2x 4e plek op de 1/8e (Nijkerk), 1/4e (Veenendaal)
3x 3e plek op de 1/8e (Westervoort, Almere, Apeldoorn)
2x 2e plek op de 1/8e (Vrouwentriathlon, Eberbach)
1x 1e plek op de 1/4e (Utrecht)
1x DNF (Did Not Finished) (Deil)

Training 2012 (t/m 8 sept)
Zwemmen km: 52 | tijd: 21u47m | gemidd: 2,4 | trainingen: 32
Fiets km: 3605 | tijd: 143u11m | gemidd: 25,2 | trainingen: 74 | hm: 17.628
Lopen km: 536 | tijd: 52u55m | gemidd: 10,1 | trainingen: 60 | hm: 633

Materiaal
Zwemmen Speedo zwembril
Fiets Rose Pro RS 3000, Sidi Bullet II schoenen
Lopen Saucony Progrid Guide 5 (antipronatie)
Overig Rose Trisuit, Garmin 910xt

Feitjes
Koudste dag (11 graden) 3 juni 2012 tijdens Almere sprint
Natste dag 8 juli 2012 tijdens Utrecht kwart
Heetste dag (34 graden) 18 augustus 2012 tijdens Veenendaal kwart
Heuveligste fietsparcours (339hm) tijdens Eberbach
Schoonste open water Deil
Smerigste open water Klazienaveen
Mooiste ervaring ... allemaal

Doelen 2013

• Individuele Atletenlicentie bij NTB 
• OD's afstanden en een Halve triathlon
• Nederlandse maar liefst ook weer minimaal 1 buitenlandse triathlon

Voornemens

• Minder wedstrijden en verspreid
• Meer gericht op tussentijds trainen op alle 3 de disciplines
• Waar nodig leren meer met voeding bezig te zijn

Hier mijn nieuwe trouwe fiets op alle Parc Fermé's tijdens de wedstrijden dit jaar. 

17 mei 2012: 1/8e Triathlon Westervoort

3 juni 2012: Sprint ATC Almere triathlon

6 juni 2012: Flitstriathlon Nijkerk

1 juli 2012: 1/8e Vrouwentriathlon

8 juli 2012: 1/4e Triathlon Utrecht

15 juli 2012: OD Triathlon Klazienaveen

11 augustus 2012: Kwart Triathlon Deil

18 augustus 2012: Kwart Triathlon Veenendaal

2 september 2012: Sprint Triathlon Eberbach (D)

8 september 2012: 1/8e Triathlon Apeldoorn

1e kwarttriathlon met 1e plek bij dames

Gisteren, na 4x een 1/8e triathlon gedaan te hebben dit jaar, mijn debuut bij een kwart. Hier zwem je 1km, fiets je 40km en loop je 10km. Sinds een maand beheers ik alle 3 de onderdelen op de afstand, maar achter elkaar is altijd even afwachten. Gelukkig pakte het gisteren goed uit.

Rijwielpaleis Bilthoven Triathlon in Utrecht (stadstriathlon)
Locatie: Veilinghaven/Jaarbeurs/Croeselaan
Onderdeel: Kwart
Starttijd: 10.15u
Weersomstandigheden: luchttemperatuur 17 graden, watertemperatuur 20 graden en heel veel regen

Gezien ik altijd heel relaxed, nooit te vroeg wil aankomen, reden Natasja en ik om 9.05u weg van huis. We konden de auto parkeren in de personeelsparkeergarage van de Rabobank op de Croeselaan en arriveerde bij de inschrijvingstent om 9.45u. Door al die nattigheid van de regen was het niet echt relaxed voorbereiden maar ook de tijd begon te dringen. Eerst mijn fiets neerzetten in het natte weer bij T1 (wisselzone 1) en mijn loopschoenen bij T2 (wisselzone 2). Echter laatste zone lag nog een eind verderop wat mijn tijd tot aan de start heel snel verkorte. Tussendoor nog ff plassen, omkleden en snel door naar de start waar iedereen net te water ging. Hoezo relaxed. Ik was toch iets te nonchalant geweest met timeplanning.

ZWEMMEN

 

Bij de kade meteen te water. Voordeel van laat komen, je hoeft niet lang te wachten en dus na 3 minuten in het water te liggen, halverwege achterin, klinkt het startschot en begin ik aan mijn 1e km borstcrawl in wedstrijdverband. Nadat de snelle zwemmers vertrokken zijn komt er na een paar honderd meter meer ruimte. Hierdoor vind ik mijn ritme en kan hier en daar iets versnellen door op techniek te letten.

T1

Ik kom met de 1e helft zwemmers uit het water. Op mijn horloge lees ik 23min als ik over de mat naar de T1 loop. Dat is een mooie tijd. Achteraf blijkt mijn 1km een 840meter zwemmen te zijn. Bij de fiets gaat de wissel redelijk goed zonder te veel gehannes.

FIETSEN

 

Eenmaal op de weg haal ik 2 voorgangers in en probeer in mijn ritme te komen. Echter de aan- en uitfietsroute is bochtig, nat en smal en dus kan er niet veel aangezet worden. Gelukkig is het parcours, waar we 4 rondjes op afleggen, uiteindelijk minder bochtig en kan ik langs het kanaal met wind mee lekker doortrappen. Per rondje gaan we 2 x over het kanaal bij de bruggen wat 8x een kleine klim bevat op de totale afstand.
Fietsen gaat heel goed en beheerst, ben content met mijn gemiddelde snelheid en weet het goed te doseren tot aan de laatste ronde.
In de 2e ronde langs het kanaal komt het met bakken uit de hemel. Maar het deert me niet, prima zelfs want ik buffel lekker door. De regen kan mij niets meer schelen, ik zit er lekker in.
Ik neem een halve reep in de 3e ronde op het rechte stuk langs het kanaal wat goed uitpakt samen met goed gedoseerd drinken.
In de eerste ronde haal ik diverse dames en heren. Hoeveel dames voor me zijn weet ik niet en na de 3e ronde fietsen er ook OD (Olympische Afstand: 1,5km, 40km en 10km) deelnemers op het parcours.

T2

T2 is er een erg lange inloop naar mijn hardloopschoenen en daar baal ik een beetje van. Ik had gedacht 1m30s over de wissel te doen. Dat is niet haalbaar. De wisselzone laat je eerst helemaal om de fietsenstalling lopen alvorens je naar je vast bepaalde plek kan. Dat zouden ze kleiner en korter kunnen opzetten naar mijn gevoel.

LOPEN

In de wissel de schoenen aan en lopen maar, het laatste onderdeel is ingegaan.

Bij de uitgang van T2 krijg ik een fietser naast me die tegen me begint te praten. 'Je bent de eerste dame en voorlopig zie ik geen dames achter je, je hebt een mooie voorsprong.' Ik begin spontaan in mijn loop te hyperen en denk, rustig rustig met die ademhaling want ik moet nog 10km. Aangenaam verrast dat ik de 1e dame ben zoek ik mijn ritme.

Mijn begeleider die me het hele loopparcours heeft vergezeld.

Het parcours is 1x 2km rondje om vervolgens naast de finish 2x een rondje van 4km af te leggen.

De eerste 2km gaan meteen goed en klok 5min per 1km. Dat is sneller dan gedacht. Helaas komt mijn veter los en moet ik strikken. Daar gaan kostbare secondes. En zo klok ik bij 3km ook meteen 5m22s. De vrijwilliger op de fiets blijft me de hele tijd gezelschap houden, aanmoedigen en aangeven hoe het parcours loopt. Het is een ware VIP behandeling wat je krijgt, erg leuk om mee te maken en zeer gewaardeerd.

Na mijn 1e doorkomst op de 4km ronde (6km heb ik er op zitten), staat Natasja me aan te moedigen en schreeuwt dat ik eerste dame ben. Ik word emotioneel en half bevestigend loop ik door. Ik durf niet te geloven dat ik het ga redden omdat er nog van alles kan gebeuren. Lopen is niet mijn snelste onderdeel.
Mijn begeleider gelooft er wel in en geeft continue door dat er nog steeds geen dames achter me zitten. Ik word nog wel door 2 dames ingehaald maar de eerste blijkt van het onderdeel Trio estafette en de andere dame van het OD onderdeel loopt me in de laatste 2 km voorbij. Ook zij heeft een begeleider op de fiets. Beide dames lopen zo hard dat ik het geen schande had gevonden van ze te verliezen als ze in mijn onderdeel zaten.

In de laatste kilometer moedigt mijn begeleider me aan dat het een mooie overwinning wordt. Zelf geloof ik dat pas in de laatste 500m waar ik voor me zelf niet meer hoef aan te zetten maar het toch nog doe.

FINISH
Ik heb het gered en ook nog eerste! Bij de finish vergeet ik mijn eigen registratie uit te zetten. 55 seconden later druk ik alsnog op mijn horloge. EINDTIJD: 2u34m14s (op horloge: 2u35m09s)

MASSAGE

Voor de uitreiking maak ik nog gebruik van de gratis massage van Velofit. Alleen had ik een heel andere massage in gedachte, die van ontspanning. Echter worden hier mijn dijen keihard en vooral heel pijnlijk onder handen genomen. Jeetje wat kan dat pijn doen zeg. Zo wordt mijn rechterdij buitenkant onderhanden genomen waar ik door de grond ga. Later mijn linker wat minder pijnlijk is. Dat heeft te maken met je afzetbeen, vertelt de masseur. Je afzetbeen gebruik je veel vaker en verzuurt dus meer.

Ik praat nog even met Lianne (@trilianne, vrijwilligster en kennis van twitter). Lianne doet zelf aan triathlons en blogt hier over. Onder andere door haar ervaringen uit haar blog ben ik dit jaar begonnen met triathlon. Ze heeft zich net als al die andere vrijwilligers in de constante regen vrolijk en vriendelijk ingezet. Zonder de inzet van vrijwilligers ben je als sporter niets.

PRIJSUITREIKING

De prijsuitreiking volgt en ik blijk, naast mijn eigen categorie, ook van alle dames de snelste te zijn op dit onderdeel :-) Dat doet me deugd. In totaal zijn we met 9 dames over 3 categorien heen.

Met dank aan mijn trouwste supporter en fan: Natasja van der Haven waar ik toevallig vandaag alweer 4 jaar en 11 maanden in de relatie super gelukkig ben. Sporter zijn is leuk maar wordt toch echt mede mogelijk gemaakt door je eigen partner die achter je staat!

CONCLUSIE
Een kwart kan ik goed doorstaan en de Olympische Afstand (OD) lonkt. In de OD kom je in een hele andere categorie, die van triathletes die op alles goed ontwikkeld zijn en vooral sneller. Daar ligt voor volgend jaar mijn uitdaging en ambitie om top 3 of 5 te halen bij de Masters 40+. Triathlon bevalt en volgend jaar zal ik dan NTB (Nederlandse Triathlon Bond) lid worden met een atletenlicentie. Dat scheelt op de afstanden als OD al snel 15 euro inschrijfgeld. Ben je geen lid dan betaal je 15 euro extra voor een daglicentie om mee te kunnen doen als beginner of clubloze. Voor 62 euro per jaar heb ik een NTB basislidmaatschap en een individuele atletenlicentie. Ik heb er zin in.

Volgend weekend reis ik af naar Klazienaveen om mijn 1e OD te ondergaan, even een voorproefje op volgend jaar :-)

Mijn 1e triathlon 1/8e volbracht

De kop is eraf, sinds donderdag 17 mei 2012, op Hemelvaart notabene, kan ik zeggen dat ik een (amateur) triathlete ben op de 1/8e (500m zwemmen, 20km fietsen, 5km lopen) afstand.

Natasja (mijn vriendin) ging mee en zou fotos/filmpjes maken. Om 11u stalde ik mijn Rose in het parc ferme en we hadden nog tijd genoeg om ons te orienteren. Het gebouw is zeer prettig voor toeschouwers want van bovenaf kan je van het zwembad via kantine doorlopen naar de sporthal (parc ferme) om tevens ook buiten te kijken naar het fiets en loop parcours.

De zenuwen gierden al door mijn lijf bij het zien van wedstrijddeelnemers aan de kwart en halve triathlon die bezig waren. Op de tribune bij het zwembad keken we aandachtig hoe het te werk ging in de zwemseries van 1/4e. Erg fijn dat nog even mee te krijgen. Ook zeer leerzaam en leuk om te zien hoe mensen zwemmen. Ik heb weer genoeg om me te kunnen verbeteren met mijn eigen trainingen.

ZWEMMEN
12:45u starte ik in baan 5 waar ik nog snel even ben gaan inzwemmen. In het water vroegen we aan elkaar wat onze tijden waren en iedereen kwam uit tussen de 10 en 11 minuten. Als 2e zwom ik weg en uiteindelijk ben ik als 2e ook uit het bad gegaan. Het was binnen mijn eigen trainingstijd en dus blij. Het lopen naar parc ferme ging heel goed, wel had ik al de hartslag in mijn keel tijdens het lopen naar de fiets.

T1
Bij de fiets ging alles goed behalve mijn gelletje in mijn achterzak stoppen en net buiten de hal viel mijn tellertje eraf. Daarna was het fietsen.

FIETSEN
Het fietsparcours ging eerst door flink veel bochten in de woonwijk en dus duurde het even voordat ik een goed ritme kon zoeken. Ook de hartslag moest omlaag en de benen deden pijn. Maar daar van wist ik dat ik er door heen moest trappen en dat het geleidelijk beter zou worden. Wel voelde het alsof ik heel langzaam fietste en legde me bij neer met de gedachte dat ik in de 2e ronde van het parcours vast in mijn oude tijdrit tempo zou komen.
Achteraf bleek dat in het eerste stuk ook wind tegen was waardoor ik op de eerste 5km niet boven de 31km/pu kwam. Op het 1e keerpunt na 5km ging het voortvarend en haalde ik ook meerdere dames en heren in.

In de 2e ronde zat er een goed tempo en ritme in. Het ging lekker en kon goed buffelen met vooral de laatste 5km nog flink aanzetten waar ik topte over de 42km/pu. In de woonwijk ging het tempo er uit wat wel goed was voor de komende T2 (transitie).

T2

Net voor de ingang liep stapte er een triathleet voor me af waardoor ik iets moest inhouden maar in de hal kon ik snel naar mijn plek. De wissel van de schoenen ging prima maar bij het terugplaatsen van de fiets stootte ik een andere racefiets aan. Dat wilde ik corrigeren maar het stuur zat inmiddels in een ander wiel. Gelukkig kwam een vrijwilliger me te hulp en liet me doorgaan. Ik bedankte hem en begon aan mijn loop.

LOPEN

Lopend uit de T2 zie ik dat mijn veter te lang is en net in de bocht, waar Natasja me filmt en al de hele tijd had aangemoedigd, strikte ik mijn veter. Op naar de laatste 5km. Maar wat was dat pijnlijk. Hyperventilerend liep ik in de eerste km en kreeg ik pijn onder mijn rechterborst. Ik wilde stoppen met lopen maar wist van mijn koppeltraining van vorige weekend in Nagele dat dit er bij hoort. De hartslag zal weer zakken en na 2km kom je wel weer in een ritme waar je kan uithouden. Dat gebeurde ook. Verder had ik me wel berust in het feit dat het lopen niet snel zou zijn en dat ik mijn geschatte tijd moest loslaten. Nu gaat het om overleven. Gelukkig verliep de loop snel en was ik in het laatste stuk waar het eind in zicht was. Echt aanzetten kon niet meer want dan zou ik weer kotsneigingen krijgen. Dus gewoon in draf naar de finish. Ik was heel blij dat ik het heb weten te voltooien.

Na afloop kwam Natasja snel op me af en hoorde ik over de speakers de laatste woorden van nieuws op de radio. Dus dacht ik meteen dat ik dan zeker wel onder de 1u20m zou zitten. Dat gevoel had ik al bij tijdwinst in zwemmen en fietsen, maar niet bij lopen. Dus blij niet te veel verloren te hebben op het laatste onderdeel. Nog niet wetende dat ik een supertijd had gelopen voor mijn kunnen.

UITSLAG (per categorie)
1u16m07s (3e van 15 dames / 29 van 59 overall m/v)
Z: 10m15s | T1: 1m28s | F: 37m10s | T2: 1m43s | L: 25m33s

De uitreiking verliep vreemd. Wij dames werden omgeroepen en mijn naam zat er als 3e bij. Hoopte ik al een beetje gezien ik veel dames achter me had gelaten bij het fietsen en er maar 1 dame was die me in het lopen voorbij ging. Maar toen kwam er een onderbreking omdat er bij de heren iets niet goed was met de uitslag. Half uur later ging de uitreiking bij de mannen door maar de vrouwen niet. We kregen te horen dat we niets kregen. Overigens was de organisatie alles al aan het opruimen en veel publiek was er ook niet op de been. Na wat heen en weer op twitter heb ik op advies van Paolo Polla toch maar een mail gestuurd naar de organisatie. Hans Frieling van Sports Planet pakte dit meteen op een heeft gezorgd dat de medailles alsnog naar ons toekomen. Verder kan ik niets anders zeggen dan dat de organisatie perfect was en zeer prettig. Je werd overal goed begeleid en er staan genoeg vrijwilligers. De locatie was perfect en het jaargetijde ook. Met een mooie zonnige dag, 16 graden en weinig wind was het heerlijk om te doen. Een mooier debuut had ik me niet kunnen bedenken.

Verder ben ik reuze blij met mijn zadel (ISM Adamo Road), mijn trisuit van Rose.nl, nieuwe fiets en mijn lieve support Natasja van der Haven die voor beeldmateriaal en aanmoedigingen aanwezig was.

De triathlonsport heeft er een nieuwe enthousiaste triathlete bij die haar volgende triathlon gepland heeft op 3 juni met de Sprint (750m zwemmen, 20km fietsen, 5km lopen) bij ATC Triathlon in Almere.

FOTOS | UITSLAG