Toch maar niet

Ik vind het een lastige keuze zo op de vooravond van onze vakantie naar Polen waar mijn hoofddoel zondag 26 juli op de agenda staat, de halve triatlon Challenge in Poznan. Hotel op loopafstand van de start. Nu is de combinatie wedstrijd en vakantie altijd bewust gedaan omdat er bij mogelijke blessures of ander leed bij of voor de wedstrijd in ieder geval dan voor de vakantie naar bestemming is doorgereisd. Dit keer voor ons 2 weken Polen waar we nog niet eerder zijn geweest.

Gisterenochtend ging ik een rondje fietsen en vervolgens naar werk. Met op eind van de dag terug zou dat zo'n 80km moeten wezen en dan had ik, na 1 maand, weer eens die afstand op 1 dag gedaan.
Ik begon rustig met het idee, zonder veel trainingsuren moet dat wel lukken. Helaas had ik bij tegenwind op 40km het zwaar en was ik na mijn rondje Flevopolder met de Beast & Beauty BMCT02 naar huis gefietst. De gedachte was om van thuis nog met de gewone
racefiets De Rose naar werk te gaan. Maar bij thuiskomst, op 53km, had ik er geen zin meer in. Op 45km begon ik al te overwegen of ik nog wel zin heb om in Poznan deel te nemen. Waar ik nu niet kan inschatten of ik de finish wil halen en daar dan mijn fiets voor meeneem op vakantie? Inmiddels is het vakantie met een wedstrijd geworden ipv een wedstrijd met aansluitend een vakantie.

Dan komen mijn valide redenen die ik aan iedereen wil laten weten via deze blog, want mensen moeten snappen waarom ik het niet doe en dat ik het ook heus zonde van mijn geld vind. Veels te veel bezig met wat de buitenwereld mogelijk vind, maar ook dat ik het zelf moet accepteren.
Vervolgens besef ik dat ik met de huidige matige trainingsuren niet mag verwachten dat ik lekker gezellig zonder ambitie de finish ga halen. Want dat idee had ik nog, ach alles lekker rustig aan.
Maar ik heb maanden niet meer fatsoenlijk gezwommen, amper gelopen en nog amperder gefietst. Alle voornemens en bedoelingen waren er wel. Sinds ik mijn nieuwe baan heb, ga ik daar helemaal in  op. Hierdoor worden voorgenomen trainingen door 'nog ff dit doen' aan de kant gezet en uitgesteld in de ochtenden. Dan waren de voornemens om na werk te trainen: 'Na werk toch vroeg klaar en alle tijd'. Alleen werd dat ipv trainen vooral met een vol hoofd moe op de bank in chill modus de Tour de France kijken. In deze laatste maand werden de voorgenomen trainingen steeds uitgesteld of niet gedaan.

Naar de reden en oorzaak van gebrek aan trainingsmoraal, kwam ik dan toch bij mijn nieuwe baan uit. Ik ben zo'n type die bij nieuwe dingen er helemaal voor gaat. Was dat vroeger muziek (drummen en bandjes), vervolgens sporten en dan nu een leuke baan. Laatste is nog nieuw en ik moet er nog de routine in krijgen om dat los te laten als ik wil sporten.
Het is niet dat ik geen triatlon meer wil doen, in tegendeel, maar ik mis wel de 'drive' om vanuit me zelf te willen trainen ipv er toe moeten zetten. Triathlon is momenteel niet mijn hoofddoel meer in het leven. Ook het relativeringsvermogen over het leven en levensstijl zal ongetwijfeld invloed hebben en dat ik mijn piek vorig jaar ook al heb gehaald van de eerste 3 jaar dat ik triatlon doe als enthousiaste amateur.
Gisteren was de fietstocht, een van afzien en besefte ik me dat dit niet anders zou zijn in Poznan komende zondag. Bij thuiskomst vertelde ik het Natasja. Die reageerde gelukkig enorm begripvol.

Het is een gek jaar geweest wat sporten betreft en ik verlang eigenlijk ook wel naar een jaar zonder 'commitment' aan een schema om in de winter weer aan fitness te gaan doen met Insanity en Wim Hof, om in het voorjaar voor te bereiden de Mont Ventoux weer eens te beklimmen in april/mei, om daarna misschien wat kleine triathlon wedstrijden te doen als het trainingsmoraal er weer is.

Gisterenavond in bed twijfelde ik weer. Natas stelde voor om gewoon alle spullen mee te nemen en te mogen stoppen als ik er al na het zwemmen geen zin meer in heb. Van mezelf gunnen dat ik na 1 rondje fietsen mag stoppen.
Vandaag werd ik wakker, dag voor ons vertrek, laatste werkdag voor vakantie, ik voel me wat moe, heb wat lopen niezen, de benen ietsjes stijf ... Nee ik ga even dit blogje schrijven voor mij en de rest van de wereld om te zeggen dat ik ook naast de voornemens van de marathon in Rotterdam en de hele in Almere nu de halve van Poznan verstek laat gaan. Het sportseizoen loopt niet zoals gehoopt, daarentegen heb ik wel weer na ruim 2 jaar een hele leuke (tijdelijke) baan.

Marathon voltooid, trainingsschema's gemaakt

Het is inmiddels 16 dagen geleden dat ik in 4u34m21s over de finish kwam in het Olympisch Stadion in Amsterdam met mijn debuut op de marathon. Diep, heel diep was ik gegaan naar mijn gevoel en vooral fysiek. Ik kreeg pijnen die ik nog niet kende in de benen. En ik begon nog wel met zo'n lekker gevoel. Voor de start zat ik al weer met tranen in mijn ogen door de hele entourage bij zo'n gaaf evenement. Ik had er zin in.

De eerste 10km liep ik onder mijn verwachte tempo (5m50) en hoewel ik probeerde langzaam te lopen liep ik sneller (5m35) maar bleek ook in een flink hoge hartslag. Maar ik voelde me goed dus ging maar door. Op 15km werd het al lastig, op 20km was het beste er af en liep het ventiel leeg. Op 25km begon het afzien. Nee ik was niet in mijn beste doen en blijkbaar niet genoeg uitgerust, dat verklaarde waarschijnlijk ook de hoge hartslag. Maar ik vond het raar want ik voelde me goed en er zat genoeg adrenaline in het lijf. Mijn referentie was mijn 30km training van 2 wkn ervoor. Het kon dus beter maar nu even niet. Ik gaf me snel over aan de realiteit dat de gewenste looptijd tussen de 4 en 4u10m het niet ging worden.

Vanaf de 30km werd het overleven en moest ik op 35km echt even een paar honderd meter wandelen naar de drankpost. Vanaf daar doorgehobbeld en de km's gaan aftellen. Dat ging redelijk en mocht van mezelf vanaf 38km ook om de km wandelen als ik dat wilde. Maar eenmaal in Vondelpark en het besef dat ik, opeens, nog 2km hoefde, ging ik zelfs wat aanzetten. Die 2km moest toch wel lukken zonder neerstorten. En wonderbaarlijk werd de pijn niet erger. Zo kon ik me nog onder de 4u35m krijgen. Ik kwam over de finish en was gesloopt. Nee zo had ik het niet verwacht. Later besefte ik me dat ik deze ervaring als referentie kan gebruiken voor hoe het ongeveer, vast erger, zal zijn met mijn eerste hele triathlon die ik volgend jaar ga doen. Nou dan wil ik de hele wel doen.

Na de marathon op weg naar huis wist ik dat ik beter had gekund als ik beter was voorbereid en uitgerust. Ik besloot om snel nog een keer een marathon te doen om er een betere ervaring aan over te houden. En zo kwam marathon Rotterdam van 12 april 2015 al snel in het vizier en op de planning. Ik wil revanche.

Vorig jaar was ik, een paar dagen, na de halve triathlon van Almere vol goede moed om de marathon van Amsterdam te lopen. Dat is altijd een gevaarlijke tijd voor plannen omdat je met je adrenaline nastuitert en denkt van alles nog te kunnen en willen zonder te beseffen dat je lijf en geest het voorlopig wel genoeg vinden.
Een realistischer beeld is 1 a 2 wkn later. Zo ook bij mij vorig jaar.
Mede door een voetblessure en een leeg gevoel in de motivatie kon ik vorig jaar niet zo doorpakken in mijn planningen. Daarmee gooide ik het roer een beetje om door alles los te laten, bezig te gaan met fitness thuis en dan te zien wat 2014 voor een jaar zou worden. 2013 was in ieder geval een jaar waar ik veel gegeven had.

Nu, ondanks de mindere uitslag en ervaring op mijn debuut op de marathon, voel ik me energieker als 2 jaar terug toen ik me voornam halve triathlon afstanden te gaan doen. Duidelijk dat ik dit keer wel kan doorpakken. Mede met de aanschaf van mijn eerste triathlon fiets werd mijn doelstelling voor 2015 snel bepaald. Rest mij nog iets te gaan doen om een hele goede 2e marathon te gaan lopen en me eens serieus te verdiepen in looptrainingen.

Nu ben ik een DIY - Do It Yourself sporter die graag het allemaal zonder coach wilt doen. De coach die ik heb is alle info op internet en ervaringen van anderen die ik wel of niet meeneem. Dat betekent vaak 'trial & error' en dat het langer duurt eer de theorie en vele adviezen echt tussen mijn oren zit. Maar als het er zit dan weet ik het ook goed. Zeker nu ik weer een stap wil maken in van zomaar trainen naar serieus via schema's, wil ik me er meer in verdiepen om de schema's en aanpak te snappen. Met een doel als hele triathlon volgend jaar zal ik ook serieuzer aan een schema en opbouw moeten houden. Tot nu toe heb ik vaak en veel flexibel mijn schema's omgegooid voornamelijk vanuit vermoeidheid. Dus ook daar is nog wat te halen.

Dus raadpleegde ik 2 wkn geleden weer eens de nuttige website http://www.runinfo.nl. Hier kan je alles vinden over hardlopen, schema's, voeding, aanpak, opbouw, hartslagzones etc etc. Je kan zelf ook zo je eigen trainingsschema maken!

Ik heb mij voorgenomen nu eens echt volgens een schema te gaan werken en dan ook meteen in de juiste hartslagzone. Zo vond ik via de website, berekenend op mijn 10km tijd (50 minuten) mijn anaerobedrempel (omslagpunt voor verzuring) waarmee ik mijn trainingszones kon bepalen. Dat was aanzienlijk lager dan voorheen. Mijn eerdere D1 (rustige zone) had ik het hele jaar staan op 144 - 156. Deze is nu bijgesteld naar een hartslag van 125 - 141 voor lopen.

Op de agenda staan inmiddels 3 loopevenementen:
30 november 2014 Vlasakkerloop 21,1km
1 februari 2015 Midmarathon Apeldoorn Asselronde 25km
12 april 2015 Marathon Rotterdam 42,2km

Voor deze loopagenda heb ik 2 hardloopschema's gemaakt. De eerste volg ik nu tot aan Vlasakkerloop. Een schema voor halfgevorderde gebaseerd op een halve marathon vanaf de laatste 5 wkn. Ik heb sinds vorige week, 1 wk na mijn marathon deze voorzichtig opgepakt. Ik heb momenteel nog last van de marathon merk ik. Nog niet volledig uitgerust en dus hersteld, maar het gaat me wonderbaarlijk goed af, zeker nu ik veel langzamer maar in veel lagere hartslag train. Dat is mijn lichaam nog niet gewend haha.

Mijn 2e hardloopschema is een serieus 'gevorderd' marathon schema tot aan 12 april. Deze begint teruggerekend vanaf eind november. Hier is tevens de Midwintermarathon in opgenomen. Een 'B' race laten we maar zeggen.

Tot slot heb ik voor mijn triathlon wedstrijden: 26/7 halve triathlon met Challenge Poznan en 12/9 hele triathlon met Challenge Almere een triathlon trainingsschema vanaf april.

Als het me lukt succesvol de loopschema's tot aan de marathon van Rotterdam te volbrengen dan ben ik in de lente ook klaar om serieus verder te trainen via een schema voor de hele afstand.

In ieder geval heeft het uitzoeken van de trainingsschema's me veel motivatie gegeven, ambitie en dicht ik me veel nieuwe tijden toe. Of het gaat lukken gaan we meemaken maar ik heb, heel grootmoedig, de volgende tijden toegedicht waar ik naar wil streven:

12/4/15 Marathon Rotterdam onder de 4 uur (35min verbetering)

26/7/15 Halve triathlon Challenge Poznan 5u10m (11min verbetering op de halve)

12/9/15 Hele triathlon Challenge Almere onder de 12 uur (debuut)

Het kan overal misgaan, en ik ben misschien enorm voorbarig maar het stimuleert mij wel weer om er voor te gaan. En anders is alles zonder blessure en kunnen finishen ook meegenomen en is iedere PR gewenst om van te genieten.

Trainen 2010 is voorbij, 2011 zoals het hoort

Door mijn nieuwe fietsregistratiesysteem (zie blog) op internet bij bikeplanner ben ik me gaan verdiepen in al die betekenissen van trainingen zoals D1, D2, D3 en trainingschema's. Dat kon ik niet 123 bevatten ondanks dat ik al een kleine 2 jaar gebruik maak van een hartslagmeter met fietsen. Ik wil terugzien wat mijn inspanning is en in hoeverre ik in het rood fiets (boven je omslagpunt, bij mij 163 hartslag per minuut).

Dan weet je dat je verzuurt en in je reserves zit. Maar ondanks mijn hartslag liet ik me dan toch graag leiden door mijn enthousiasme van een kind, adrenaline en endorfine. Met gevolg dat ik de hartslagmeter alleen nog had om me te laten zien dat ik ver in het rood fiets. Iets wat je niet vaak moet doen. Dus ik keek niet meer zoveel naar de hartslagmeter en keek weer lekker naar de snelheid want dat is kikke. Ook het waarschuwingspiepje werd totaal genegeerd. Wel vond ik cadanssnelheid belangrijk in het begin van het seizoen en was daar nog wel wat meer mee bezig maar ja dat kan je op alle verzetten fietsen en dus ook in het rood.

Vorig jaar tijdens de winter was ik druk bezig met hardlopen en spinnen en daar kwam in maart ook het fietsen weer bij. Die combinatie door mijn enthousiasme en fanatisme heeft gezorgd dat ik overtraind raakte. Met mijn woon-werk fietsverkeer liep mijn hartslag niet meer naar ongekende rode hoogtes maar naar ongekende dieptepunten. Mijn energieniveau daalde dusdanig tot 110 op een fietsrit en niet omdat ik zo langzaam of licht fietste maar omdat het lijf niets kon geven.

Ik fietste destijds 3x naar werk (heen&terug 45km). En wat ik dan graag deed (kwam ook vanzelf, het is ook geen moeten) is heel hard knallen op de terugweg. Dat deed ik dan 2x per week want dat was zo lekker. Je komt thuis als een jonge blije hond met z'n tong hangend aan 1 kant, die heerlijk heeft gewandeld. In mijn geval gefietst. Daarnaast was je natuurlijk ook nog eens snel thuis. En verbeteren is LEUK!.
Maar dit 2x pw doen eist zijn tol. Ik kon de week daarop niet veel meer. Helemaal leeg en dus weer rustig aan bijtanken.
Nu kan dat best als je alleen nog maar fietst maar in die periode was ik ook nog bezig met hardlopen. Afin alle gevolgen van dien. Mijn inschrijving voor Amstel Gold Race heb ik weg moeten doen want ik was niet goed voorbereid.

Nu 1 jaar later me meer verdiept in alles over trainen. Door de duidelijke informatieve website van Johan V: http://www.zitvlees.nl/ over trainingen en mijn bikeplanner wil ik het dit jaar eens compleet anders aanpakken. Want ook nu met mijn hardlopen, tennis, schaatsen, spinnen en al weer fietsen merk ik dat mijn herstel lang duurt en ook af&toe hik tegen ziek worden aan. Vorige week zat ik alweer zwaar in het rood tijdens mijn eerste duurtocht. Volgens de statistieken dus veel tijd nodig om hier weer van bij te komen. Dat moet anders en geinspireerd door hoe anderen verantwoord trainen met hun statistieken en gps data wil ik nu ook ... 'DAT WERD EENS DE HOOGSTE TIJD!' ... want er staan nogal wat uitdagingen op de AGENDA dit jaar:

26 februari zuid veluwe toertocht 100km
5wkn vakantie maart/april
15 mei Grenslandklassieker 145km
2 juni Steven Rooks Classic 160km
18 juni Ardechoise 175km
25 juni Limburgs Mooiste 250km