Bringing home baby

Het is wel even stil geweest hier in mijn blog en heb ik weer stof tot schrijven. Gelukkig was een maand geleden, de zwemloop in Amersfoort, een mooie herstart om training weer goed op te pakken. Sinds 7 februari veranderde met de aankondiging van mijn toekomstige beëindiging van mijn baan wel alles privé. Niet zozeer privé zelf als wel dat ik met een vol hoofd rondliep vol met ideeën om een nieuwe carrière te beginnen. Zin in 2013 met nieuwe mogelijkheden en ontwikkelingen. Wellicht voor mezelf beginnen en/of in combinatie met een nieuwe baan. Per 17 juni stopt mijn huidige baan.
De eerste weken stuiterde ik van de ideeën en mogelijkheden. Omdat het nieuw is vond ik het lastig los te laten met gevolg dat het trainingsschema op sportgebied overhoop lag. Maar de lente is gekomen, meer duidelijkheid en rust in het hoofd en een voorlopig heldere toekomst waar aan gewerkt word. Maar nu ook weer nieuwe trainingslust en drive.

Zo had ik gisteren 2 wedstrijden die ik voor mezelf als koppeltraining beschouwde met een pauze er tussen. Normaal is een koppeltraining 2 disciplines achter elkaar alsof je al echt een triathlon doet.

Eerst op het programma was om 11 uur een 46km tijdrit van ATC Almere in de Flevopolder. In de middag om 15 uur de 10km OXXIO prestatieloop van Spieren voor Spieren cityrun in Hilversum.

Hoewel ik in de ochtend weer naar excuses zocht van geen zin met dit mooie weer, pakte ik toch mijn fiets, na rustig ontbeten te hebben met Natasja en fietste me in (34km) van huis naar de startplaats in de Flevopolder. Altijd lekker omdat je je toch moet opwarmen voor een tijdrit. Ik dacht met vertrek om 09.30u nog goed bijtijds te zijn om ook nog even een plasje te plegen echter bleek ik 8 minuten voor de start te arriveren.
Bij de Inschrijf en voorinschrijftent keken ze me vertwijfeld aan en moest er gevraagd worden of ik nog wel mijn startnummer mocht krijgen. Ik had er namelijk al een halve uur van te voren moeten wezen. Maar ik mocht toch starten. Snel deed ik mijn been- en armwarmers uit, want het was warm in de zon, mijn nummer opgespeld, mijn rugzak bij de dames van de organisatie achtergelaten en meteen door naar de start. Daar liepen een aantal dames net terug van een briefing terwijl de eersten al startten. Dat ik de briefing had gemist kon niet echt spannend wezen, het parcours was hetzelfde als vorig jaar en ook dit keer weer 4 rondjes van 11,5km. Starten ging niet op nummervolgorde dus sloot ik aan bij de eerste starters.
Ik hield me maar voor dat ik vast iets moois ging doen want vorig jaar bij de kwart van de triathlon in Utrecht werd het ook zo laatsteminutenwerk met als gevolg dat ik met de minste verwachting nog aangenaam hoog eindigde.

Ik wist niet wat ik verwachten moest en had het voornemen om laag in zone D2 (intensief maar niet TE) te gaan fietsen. Het was immers een test voor mezelf. Echter lukt me dat ingehouden fietsen niet met opgeklopte adrenaline zo vlak voor de start. Ik zat al snel in D3 en opende met 37km/pu gemiddeld. Goh dat zit er dus al wel in die benen. Ok prima en doorgaan. En zo verslond ik de eerste 4 dames in de eerste ronde. Wel werd ik bij ronde 2 zelf verslonden door Diana Gorter die 20 of 40 seconden achter me startte. Uiteindelijk werd ik nog meer ingehaald door mannelijke en vrouwelijk tijdrijders. Desalniettemin eindigde ik met een PR in een tijd van 1u22m33s (uitslag). Die laatste 2km richting de finish perste ik er nog alles uit met een mantra tegen mezelf in de trapfrequentie 'Bringing home baby, bringing home baby, bringing home baby'. Dat werkt best goed op het laatste stuk. Je zelf pushen en in je mentaal gaan zitten en iets repetitiefs uitkramen in je hoofd.

Moe maar voldaan ging ik na de finish, na nog kort Susanne Pathuis te begroeten, naar de Theetuin in Eemnes. Een 14km afstand om goed uit te fietsen. Daar stond mijn trouwe Natasja op me te wachten met de auto. Dat zou tijd schelen omdat we de fiets naar huis moesten brengen en dan door naar Amersfoort station om daar voor het gemak de trein te pakken naar Hilversum.

14.30u kwamen we aan in Hilversum en na een korte plasstop in Cafe Cartouche gingen we naar de startplek op de markt waar we snel bekenden tegen kwamen als Rob Wildenburg maar ook Saskia Schagen die we aangespoord hadden mee te doen. Samen met Saskia ging ik aan de zijkant links staan en vertrokken 1m02s over de startstreep.

Wat zou me te wachten staan met het lopen, ik wist het niet en verwachtte niet veel na 94km (infietsen, tijdrit buffelen en uitfietsen). Ik was zwaar in mijn rode zones geweest dus wat pers je dan nog op een 10km lopen uit. Maar zoals meestal, als ik er weinig van verwacht, dan gaat het redelijk goed. Zo goed dat ik al hijgend en inspannend met bekenden onderweg een praatje maakte. Zo liep Hans van Tiramisu en Mark Appel me voorbij, kwam ik een oud collega tegen, en op 5km ook Rob Wildenburg nog even. Maar na 7,5km kwam daar toch echt de man met de hamer en was de juice op. De batterij kon niet veel geven en dus liep ik door in het standje overleven en volhouden. Niet erg prettig maar wel wetende dat ik het ga halen. In de laatste 500 meter pakte ik mijn mantra er nog even bij 'Bringing home baby, bringing home baby'. Met grote tunnelvisie heb ik gelukkig nog door hard schreeuwen van James Cooke nog wat support gezien van bekenden. Overigen vast over het hoofd, behalve mijn eigen trouwe support vlak voor de finish die in goed gezelschap van Fred, de man van Saskia, en hun dochter Willemijn ons naar binnen aanmoedigden.

Uiteindelijk in Hilversum een PR gelopen met 53m43s (uitslag) waar ik onder de omstandigheden tevreden mee was. Geeft ongeveer weer wat ik met een halve zou kunnen gaan doen, alleen dan buffel ik op de fiets in een lagere zone en loop ik een halve marathon. Moet lukken :-) toch?

Registraties

• Infietsen
• Tijdrit ATC Almere 46km
• Uitfietsen
• 10km OXXIO prestatie loop

Dit had ik ff nodig

Afgelopen zondag stond op mijn agenda de Zwemloop van AV Triathlon Amersfoort. 1km zwemmen in het Sportfondsenbad met aansluitend 9,6km (6 rondjes) lopen door park Randenbroek. Door alle nieuwe ontwikkelingen prive en het kwakkelen met gezondheid was ik 5 weken even helemaal uit mijn trainingsschema. Net in de periode dat ik aan de base period (opbouwfase) van mijn trainingsschema zat, ging ik spontaan in een lange herstelperiode. Het was niet anders en misschien had het lijf dat nodig. Met nieuwe dingen aan mijn hoofd om een nieuwe toekomst te creeren op de arbeidsmarkt zat ik die 5 weken ook stijf van de adrenaline en waarschijnlijk was dat ook te veel. Op minimum trainde ik door. Zo bleven de verwachte en geplande ontwikkelingen uit.

Zaterdag en zondag zat ik al in overleg met mijn excuses om uiteindelijk er toch aan deel te nemen met de insteek dat het een training was. Vooral niet te snel van stapel gaan en zien waar ik zou stranden. Uiteindelijk de beste insteek.

Hoewel ik thuis wel een beetje de zenuwen had was ik relaxed toen we (supporter Natasja ging mee) op de fiets naar het Sportfondsenbad gingen. Daar aangekomen was het wel leuk te zien dat de triatleten zich al klaarmaakten en de jeugd net was begonnen. De lange afstand serie waar ik aan deelnam was de laatste serie en zo konden we nog de start van de midden afstand zien (500m zwemmen, 4,8km lopen). Daar was tevens mijn zwemlesgenootje die in baan 6 mooi de leiding nam. Altijd interessant zo langs de kant kijken hoe iedereen zwemt. Je let nu meer op de techniek.

Na 14:15u was mijn serie aan de beurt en in baan 4 met de zwemmers, met een gemiddelde tijd van 18min gingen van start. Omdat ik niet hoge verwachtingen had ging ik niet te hard van stapel en nestelde me lange tijd op 3e positie. Echter bleef ik met iets te veel gemak achter de nummer 2 tegen zijn voeten aan zwemmen. Om geen krachten te verliezen in de eerste helft bleef ik achter hem. Sterker nog,  ik werd door de achterste 3 ingehaald. Ik vond het prima en ging rustig door met rustig zwemmen. Maar in de laatste 4 banen wilde ik toch passeren en wist als 1 na laatste uit het water te komen. De nummer 1 van ons was al ruim 1,5 baan weg.

Tot mijn vreugd klokte ik een tijd van 18m36s. Daar was ik reuze blij mee, zeker gezien mijn inspanning waarvan ik wist, dat als ik op 2e positie was gestart, nog wel 1 minuut er af had kunnen zwemmen. Het maakte niet uit want met rustige slag deze tijd was top. Zo hoop ik in Haugesund te zwemmen.

Bij het omkleden de schoenen aan en lopen. Na de eerste paar honderd meter wist ik dat ik dit goed ging volbrengen. Mijn hartslag was hoog en tempo goed en het afzien was vertrouwd. De emotie schoot door me heen: 'Chotferdomme, dit had ik ff nodig zeg'. Ik besefte dat ik nog 5,5 rondjes moest lopen maar het voelde gewoon goed. Na 5 weken uit mijn trainingschema weer even lekker dat wedstrijd element voelen en met beleid afzien was heerlijk.
Bij het 1e keer passeren vroeg Natasja hoe het ging en ik antwoordde 'Goed en lekker'. Ik kreeg bijna tranen en ging hyperen. Dat laatste maar meteen weer in bedwang gekregen want dat loopt niet lekker.
Het zit er nog en ik kan de draad weer oppakken voor het seizoen en mijn doel: IM70.3 Haugesund.

Mijn tijd: 1u09m02s waarvan 2e dame van de Masters 40+ en zowaar een geldprijs van 5 euro.

Het was een onverwachts enorm bevredigende dag ... heerlijk ik ben weer terug

Kwakkelen

Het is zo ver de lente gaat zich dan eindelijk een beetje aandienen volgende week en dat is maar goed ook. Dat kwakkelweer van winter en lente schiet niet op. Of gewoon Elfsteden kunnen schaatsen (kijken) of goed genoeg weer om buiten met de fiets op pad te gaan. Maar dat heen en weer is niet bevorderlijk en hoe goed ik al maanden door alle griepvirussen heen wist te sporten kwakkel ik de laatste weken ook. En ik ben het zat. De vogels zijn allang bezig met de lente en ik wil nu ook mijn kilometers maken op de fiets naast mijn ontwikkeling op het gebied van zwemmen en lopen.

Dus schop onder mijn achterste vandaag en ondanks dat hele vervelende virusje dat nog logeert in mijn hoofd, toch weer terug naar mijn trainingschema. Dat is een beetje in de soep gelopen de laatste weken. Opbouwfase 2 is van start in het trainingsschema alleen lijkt het voor mij meer een afbouwschema. Wellicht helpt volgende week. Het licht helpt wel in ieder geval en dus maar even omkleden en mijn looptraining oppakken.

Het is mooi geweest ...

Column februari: Hooglandse vlag

Amersfoort heeft Mirjam Weerd, Soest heeft Rahel Bellinga, Bunschoten-Spakenburg heeft Jantiene Hannessen. Mirjam (Prof triatlete, 37 jaar!) is verkozen als sportvrouw van Amersfoort 2012. Rahel (amateur triatlete, NK kampioen 2012 categorie D40+) was al eens sportvrouw van Soest 2010, voor 2012 wederom genomineerd, maar helaas niet geworden. Jantiene (amateur triatlete, multisporter) heeft een omvangrijke palmares. Hoogland heeft, zover ik weet, nog geen triatlete. 

De dames, hier in Noordoosten van provincie Utrecht, zijn goed vertegenwoordigd in de triathlon. En ik wil me in mijn leeftijdscategorie, namens ons dorp, aan toevoegen. Enig verschil *mompel* is dat ik vorig jaar op 43 jarige leeftijd begonnen ben en bovengenoemde dames al een indrukwekkende palmares van flink wat jaren hebben. *uitgemompeld* Wij mogen hier in Midden Nederland trots zijn op deze sporters. Voor Hoogland en mijn eigen motivatie wil ik me dan ook graag hoog in de uitslagen vertegenwoordigen.

Trivia: In Canada is er een prof triatlete genaamd Tenile Hoogland, en in onze straat woont een familie Hoogland. Overigens geen familie van elkaar. 

Wie weet ontdekken meer mannen en vrouwen van diverse leeftijden dat ook zij plezier en voldoening uit deze sport kunnen halen. De sport is laagdrempeliger dan men zou denken. Voor vrouwen zijn er initiatieven om kennis te maken via www.vrouwentriathlon.nl op afstanden 1/16 en 1/8 (500m zwemmen, 20km fietsen, 5km lopen). Ook zijn er estafette mogelijkheden bij de meeste triathlon evenementen. En heeft Nijkerk jaarlijks de Flitstriathlon (5 juni 2013) waar bij je, naast individuele deelname, ook met 3 mensen een team kan vormen die ieder een discipline kiest.

 

Je kunt je afvragen waarom we hier zo goed vertegenwoordigd zijn en dan denk ik meteen aan onze ligging en faciliteiten. Zo heeft Hoogland voor mij ideale trainingsomstandigheden. Waar ik vanaf de Zevenhuizerstraat via beide kanten richting loop/fietstunnel onderdoor naar de ventweg van de Bunschoterstraat kan. Om vervolgens mijn kant te kiezen de polder in te gaan, lopend of fietsend alle stoplichten ontwijkend. Een enorme luxe wat ik me 2 jaar geleden besefte toen ik op vakantie in Azië was waar ze in Jakarta, Indonesië hun sport doen tussen het fileverkeer in! De fietsburg naar Soest is dan ook een fantastisch initiatief geweest.

Om te laten zien dat ik uit Hoogland kom zal ik over de finish gaan met de Hooglandse vlag bij de triathlon wedstrijden Nieuwkoop en Haugesund. Is weer eens wat anders dan de Nederlandse.

Rose van der Haven

[bron: Column februari 2013 in De Hooglander]

Nog nooit zo sportief, nog nooit zo gezond en niet eerder zo goed

Ik heb het me al eens eerder bedacht maar vorige week moest ik er weer aan denken toen ik aan het schaatsen was op de Bovenwijde bij Giethoorn. Nog nooit zo sportief, nog nooit zo gezond en niet eerder zo goed in sommige sporten. Op de laatste dag (23/1/13) van mijn 43^e levensjaar ging ik al schaatsend al mijn sportactiviteiten na.

Schaatsen

Sinds een paar jaar ben ik weer actief op de schaats en heb na heel veel jaren eens echte noren gekocht. Als kind heb ik op noren gestaan en op eigen houtje leren schaatsen. Op mijn 17^e had ik met tennis mijn rechterenkel verzwikt. Daarna kon ik geen succesvolle schaatstocht meer volbrengen door een te vermoeide wankele rechterenkel. Ik ging er van uit dat het voor mij definitief over was met schaatsen op noren. De lange tochten die je nog kon doen op de Loosdrechtse Plassen in 1987 moest ik aan me voorbij laten gaan.

Tot een paar jaar geleden had ik nog wel noren met een soort van Ski-schoen en zocht daar weer de ijsbaan op om sportief de winter door te komen. Daar ging het prima op maar de echte noren lonkte kijkend naar de schaatsers op de Vechtse banen. Na enig aarzelen huurde ik echte noren. Toen dat goed ging, was ik vast besloten echt te leren schaatsen. Snel erna schafte ik via marktplaats mijn eigen noren aan. Geen spijt en ik schaats nog beter als ooit te voren waar de enkel geen enkele rol meer speelt. Afgelopen woensdag stond ik ook weer op het ijs alsof ik vorig week nog had geschaatst, terwijl dat dateerde van 11 februari 2012.

Zwemmen

Met mijn lessen die ik wekelijks op zaterdag volg maak ik grote techniek sprongen. Borstcrawl heb ik in mijn jeugd geleerd in mijn tijd bij Reddings Brigade Loosdrecht (RBL) waar ik van mijn 6^e t/m 12^e op heb gezeten. Daarna niets tot amper aan zwemmen gedaan. Sinds vorig jaar februari, voor triathlon, het zwemmen opgepakt en de borstcrawl. Veel aangeleerd en vooral borstcrawl zwemmen in afstand. De grote ontwikkeling in snelheid bleef uit en dus in het naseizoen vanaf oktober zwemles genomen. Resultaat na 1 maand merkbaar.

Fietsen

Heb ik altijd wel gekund en doe ik al 8 jaar inmiddels.

Lopen

Dat was nooit mijn favoriete sport en ben ik pas echt gaan doen sinds een paar jaar. Hoewel lopen snel aan te leren is, merk ik nu wel dat het nog vaak zoeken blijft naar de juiste vorm. Gisteren nog even gekeken naar vorig jaar rond deze tijd. Toen liep ik 20km per week met hoge intensiteit vergelijken met nu waar ik 3x per week gemiddeld totaal 40 – 50km loop met lage intensiteit. Dat geeft me moed voor het komend seizoen.

Dan bedenk ik me, dat het nooit te laat is om te sporten, nooit te laat is om gezond(er) te zijn als ooit te voren en nooit te laat is om je te verbeteren. En dat op middelbare leeftijd! 

44 jaar is een magische leeftijd!!

Voorbereidingsperiode achter de rug, basis- gestart

Vandaag begint mijn basisperiode (base period) voor trainingen op weg naar de halve triathlon IronMan70.3 Haugesund in Noorwegen op 7 juli. Voor degene die geïnteresseerd zijn in hoe ik train en welke uren ik maak, deel ik hierbij mijn overzicht (PDF) van afgelopen voorbereidingsperiode (preparation period).

VOORBEREIDINGSPERIODE

Overzicht: Training 2012/2013 triathlon - Voorbereidingsperiode

Tijd: 132 uur getraind

Periode: 16 weken (1 oktober 2012 t/m 19 januari 2013)

Een voorbereidingsperiode duurt eigenlijk 4 a 6 weken. Ik wilde me alvast leren wennen aan een trainingsschema en aan het volume van trainen en ben daarom al vroeg in oktober begonnen. Eigenlijk heb ik een overgangsfase gecombineerd met een voorbereidingsperiode. Vandaag begint de basisperiode (base period, bestaande uit 3 fases) die vervolgens opgevolgd wordt door de opbouwperiode (build period vanaf 15 april, bestaande uit 2 fases) en de piekperiode (peak periode inclusief taperperiode vanaf 10 juni, laatste 4 weken voor RACE DAY). Eigenlijk zal ik 2x pieken omdat ik mijn generale ga doen bij de Triathlon van Nieuwkoop op zondag 2 juni. Die valt nog in de opbouwfase. Ik heb de periodes afgestemd op Haugesund en niet op Nieuwkoop.

De theorie heb ik gehaald uit het boek Triathlete's Training Bible van Joe Friel en schema's voor halve triathlon via internet. Daar een mix van gemaakt. Hiermee heb ik mijn overzicht gemaakt die ik wekelijks bijhoud tot aan Haugesund.

In de basisperiode wordt aan volume en duur gewerkt en zal er al af&toe intervaltrainingen verwerkt worden. Elke 4e week las ik een rustweek in (Rest & Recovery week). Die heb ik afgelopen maanden, over het algemeen, om de 2 weken moeten inlassen omdat het lijf niet meteen gewend was 3 weken op 10 uur trainen gemiddeld te zitten. Soms na een week van 12uur sporten was ik in week 2 al redelijk uitgeteld mede ik ook intensieve testen deed. Het is nog puzzelen, uitproberen en grenzen opzoeken. Dit jaar wordt voor mij 'trial & error' waar ik alles wil ondervinden wat wel of niet werkt zodat ik later beter kan aanvoelen en inschatten.

Trainingen plan ik niet al te strak in maar probeer wel 2 a 3x te zwemmen, 1 a 2x te fietsen, 3x te lopen. Daarnaast wil ik de ingrediënten van soort trainingen en intensiteit of volume toevoegen in de betreffende periodes. Dat gaat me best goed af.

Ik houd geen voeding bij maar ben er wel bewuster bezig met wat en wanneer. Ik heb geen powermeter omdat het me te kostbaar is om aan te schaffen. Daarom doe ik het met hartslagzones maar wil tevens op gevoel leren trainingen.

Volgende maand start ik met de zogenaamde zwemmaand die gevolgd wordt door een fiets- en loopmaand waar het accent in frequentie bij die onderdelen zitten per maand. (bron)

Begroting uitgaven triathlon 2013

Mijn overzicht van de verwachte uitgave voor 2013 waarbij het vast nog wel zal worden uitgebreid met wat ik nu over het hoofd zie. Wellicht dat ik nog wat wedstrijden ga kiezen in augustus en september. Maar zover ik het nu zie heb ik best een mooi een beheerst budget. De tijdritfiets gaat dit jaar gewoon niet van komen. Investering zit in de wetsuit (20% van de begroting).

Wat betreft Noorwegen zijn vliegtickets vorig jaar betaald, inschrijfgeld voor Haugesund ook maar neem de kosten van inschrijfgeld dit jaar mee. Deze kosten zijn niet in 2012 meegenomen.

Verder probeer ik de kosten ook laag te houden door minder grote loopevenements te selecteren en zal ik begin mei een eigen halve triathlon dryrun doen en heb ik de kwart van Breukelen er uit gehaald. Zo zijn er genoeg creatieve mogelijkheden om wel te trainen en je kosten laag te houden. 2013 heeft 1 buitenlandse wedstrijd en 1 Nederlandse. Daar zit de focus ook op.