Diskwalificatie eigen schuld, maar ambitie terug

Mijn eerste wedstrijd van dit jaar, de Olympische Afstand tijdens de Triatlon Amsterdam Nieuw-West met veel support van Natasja van der Haven-Verheul en familieleden: Rena Wahr-Pattiwael, Kyan Wahr en bij de finish Janine Groeneveld Warokka en Franky. Ook het team Trivio Long Distance Team moedigde me aan tijdens mijn looponderdeel terwijl de dames zelf aan het inlopen waren voor hun NK Sprint tijdens de Eredivisie Triathlon. Leuk ze zelf ook nog te hebben zien racen, zie hun verslag.

Het was wel een rare dag waar mijn nonchalance (manier van ontspannen voorafgaand aan de wedstrijd) zorgde dat niet alles goed liep. Daar heb ik vaker last van. Soms pakt dan het racen wel goed uit. Dat dan weer wel. Maar de pech dingetjes begonnen vanaf vertrek. Zo begon het bij het zoeken naar mijn NTB licentie pasje die ik niet 123 vinden kon thuis om uiteindelijk met de pas uit 2013 de auto in te stappen. Onderweg nog mijn mails gezocht met NTB en vond de mail dat dit jaar je zelf je pas moet printen. Dat was ik weer vergeten. Dus nog via smartphone de digitale pas gedownload. In ieder geval bewijs bij me. Dit leverde ook geen problemen op bij de inschrijfbalie.

Aangekomen bleek het zwembad voor aanmelden verder te liggen in het park dan gedacht. Wij (Natas en ik) hadden de auto bij familie geparkeerd aan de kant van Cornelis Lelylaan. Dus tijd begon beetje te dringen. Vervolgens begon ik me zorgen te maken of ik wel genoeg te eten had zo voor aanvang van de wedstrijd. Ik was een banaan vergeten en we hadden al vroeg ontbeten. Start was om 11:45u.
Bij parc ferme had Rena, mijn nicht, gelukkig nog wat koekjes. Maar inmiddels was ik mijn 1e gel kwijtgeraakt bij het toiletteren, die ik voor het zwemmen nog wilde innemen. Dat kon er ook nog wel bij.

Ik nam plaats in het water bij de binnenste boei vooraan bij de snelle mannen en vrouwen. Zo lag vlakbij ook Marnix Cornelisse in het water. Met de wasmachine, start van het zwemmen, gingen de snelle me snel voor en een paar nog over me heen. Ik werd nog een paar keer aangetikt maar na 500 meter kon ik toch goed vrij zwemmen en voeten volgen. Uit het water gaand zag ik een tijd van 28minuten waar ik super blij mee was. Ik hoopte op 30 minuten.
Ondanks mijn magere zwemvoorbereidingen dit jaar zwem ik nog een prima tijd. Dat geeft moed en zo vloog ik blij naar mijn wissel.

Fietsen ging super en vertrouwd. Maar met het laatste rondje (8 rondes) begon ik te twijfelen omdat mijn teller maar 36,5km aangaf voordat ik van parcours af zou gaan. Moest ik nu toch een extra rondje van ongeveer 4km of was ik al klaar? Immers van de aanloop route naar Parc Ferme ook een kleine kilometer.
Nadat Cora Vlot me in het laatste stuk inhaalde en afsloeg naar parc ferme, koos ik ook voor die afslag. De gedachte 1 rondje teveel vond ik zonde omdat ik zo lekker ging. Bij parc ferme zat ik vlak achter Cora en bij de fietsenstalling wist ik het zeker. Wij stalden als eerste onze fietsen en dat klopte niet. Cora is een veel snellere triathlete en dat had ik moeten weten. Het was dat ik zelf in mijn hoofd had dat ik al 8 rondes had gedaan. Terug gaan kon niet meer en dus verder met het looponderdeel.
Omdat ik voelde dat ook het fietsen super was moest dit maar als training beschouwen. Immers weer in het wedstrijdgevoel komen. Gelukkig kon ik snel er bij neerleggen.

Lopen in de warmte is mijn zwakke punt. Lopen is überhaupt niet mijn sterkste onderdeel. Maar met een gemiddelde van 5:25 in de warmte was het een reuze tijd. Ook de voorbereidingen van lopen was niet optimaal geweest. Deste tevreden ben ik met de tijd. Het is voor mij echt een vooruitgang. Van alle pech dingetjes van deze dag was ik nog ook mijn dopje van mijn waterbidonnetje kwijtgeraakt tijdens lopen. Daar heb ik nog 10 seconden naar gezocht tot een triatleet me riep niet te gaan stressen en doorgaan. Dat deed ik dan ook. Dat was dan ook het laatste wat alles in de weg heeft gezeten.

Bij de finish klokte ik 2u29m (officiële tijd: UITSLAG) wat me deed beseffen dat ik met 1 extra fietsronde een PR had geraced op deze afstand. Mijn laatste tijd staat op 2u45m.

Er is zeker nog groei mogelijk. En ondanks dat ik mijn PR heb misgelopen en met doorrekenen van extra rondje zelfs 1e in mijn categorie had kunnen worden, heb ik nu na deze dag mijn wedstrijdambitie volledig terug. Ik heb me al aangemeld voor de reservelijst op de OD afstand met de triathlon in Utrecht op zondag 13 juli. Er is goede hoop dat ik daar nog kan starten.

Ik heb mijn RACE MOJO terug :-)

Facebook: FOTO's

MyLaps: UITSLAG

Garmin registraties: ZWEMMEN, FIETSEN, LOPEN

Up & running & 1e doelen 2014

Wij zijn al dik 6 wkn in het nieuwe jaar en het is tot nu toe stil geweest rondom mij en mijn doelen. Maar ik heb niet stil gezeten. Deze week was mijn 5e week dat ik aan het lopen ben en het gaat in stijgende lijn gelukkig. De voetblessure is er nog maar slijt langzaam weg. Gezien de kms weer gemaakt kunnen worden met lopen geeft het me nu ook meer vertrouwen eens aan de invulling van de agenda te denken. Het is de voet die bepaalt wat ik op de agenda durf te zetten. Zo heb ik de wens dit jaar minstens 1 halve triathlon te doen en mijn oog was al eerder gevallen op IM70.3 in Budapest. Deze zal 23 augustus plaatsvinden en het wordt tijd dat die wordt vastgelegd.

Inmiddels loop ik 30km per week en bouw het langzaam uit. Aankomend weekend hoop ik een duurloop van 15km af te werken. De eerste wedstrijden kunnen nu wel op de agenda komen te staan.

Voor ik echt kan gaan trainen, gaan Natas en ik eerst 3 weken op vakantie in maart/april. Het zal pas in de 2e week van april worden dat er echt opgebouwd gaat worden. Maar tot die tijd train ik wel op alle disciplines. Gelukkig heb ik voor Budapest nog genoeg tijd en zal ik in de aanloop in het seizoen voor sprintafstanden gaan. Zo heb ik op de agenda: Olympische Afstand triathlon in Amsterdam Nieuw-West op 8 juni. En omdat ik zo met fitness ben bezig ben en blijf, naast de triathlon trainingen, staat op wensenlijst voor zaterdag 28 juni de Spartan Race Super in Keulen. Dat heeft niets met triathlon te maken, maar sinds ik met mijn totale lijf aan het sporten ben vind ik dit wel een leuke aanvulling. Spartan Race is een crossfit race, een sport die de laatste jaren sterk in opkomst is.

Kortom:

8 juni OD triathlon Amsterdam Nieuw-West
28 juni Spartan Race Super in Keulen (D)
23 augustus Ironman70.3 Budapest (H)

Daartussen wordt het nog wel met het een of ander opgevuld, maar de eerste doelen zijn bepaald.

Het begint weer te kriebelen :-)

Terugblik 2013 - overgangsjaar

Een mooie dag om terug te blikken op een bijzonder mooi jaar op vele vlakken. 2013 blijkt het overgangsjaar te zijn van ontwikkeling en veranderingen. Door het loslaten van oude zekerheden en patronen maar ook sommige sociale contacten. Tevens het realiseren van gestelde doelen die eerder waren bepaald en om in nieuwe avonturen te storten.

SPORT

2013 was op sportief vlak voor mij, met triathlon (halve afstanden), een topjaar. Ik heb 3 wedstrijden weten te verwezenlijken en van te genieten. Ook doelen bijtijds weten bij te stellen als ze niet gerealiseerd konden worden. Zo heb ik in het laatste kwartaal van dit jaar mijn doel om een marathon te lopen, door een voetblessure, niet kunnen realiseren. Maar het heeft me een andere richting gegeven door te gaan fitnessen, met Insanity Workout van Shaun T. Hierbij krijgen, voor het eerst, mijn ‘core’ buikspieren ook de sportieve aandacht. Eindelijk sport ik actief op het belangrijkste deel van het lichaam, waarmee ik beter zal presteren op elke sportief gebied. Niet alleen kracht wordt ontwikkeld maar ook rekken en strekken, balans en yoga oefeningen komen aan bod waarmee je je lekkerder met je lijf bewegen kan. Daarom beschouw ik deze fase en dit jaar ook als een overgangsfase waarbij ik letterlijk, met Natasja, bezig ben met een fysieke transformatie wat momenteel zeer voelt goed.

VOEDING

Niet alleen met sport transformeren wij ons, ook transformeren wij ons met voeding. Die insteek begon al in het begin dit jaar met het koken met kokosolie, door eerlijker vlees te gaan kopen waar mogelijk en zo bewuster bezig te zijn met voeding. Dat heeft vooral ook in het laatste kwartaal zich versneld door het sporten en zijn we op dit moment bezig om daar nog meer stappen in te maken die we voort zullen zetten in 2014. Zo heeft het boek de Voedselzandloper ons meer inzicht gegeven welke voeding gezonder is voor het lichaam. Ook de broodbakmachine zorgt ervoor dat we bewuster met meer echte voeding bezig gaan houden. Minder brood maar wel gezonder en zelfgemaakt.

FINANCIEEL

Naast sport en voeding was 2013 ook het jaar om wat zuiniger aan te kunnen doen met geld uitgeven. Door te investeren in een nieuwe vriezer en bewuster boodschappen te doen konden we goed met het huishoudgeld omgaan. Zo lasten we in februari nog voor de grap de ‘Tering naar de Nering’ maand in. Met het oog op 2014 waar we financieel stappen achteruit gaan, was dit alvast een hele mooi oefening. Door bewuster in te kopen was ook meteen meer genieten van wat je allemaal hebt. Nu we ook nog, in december, een nieuwe 2e hands auto hebben aangeschaft, Toyota Prius 1.5 (2008), kunnen we zuiniger rijden EN milieuvriendelijker.

CARRIERE

Op het gebied van werk was de grote verandering voor mij dat ik mijn baan niet kon behouden. Iets wat ik zelf niet erg vond omdat ik toe was aan een nieuwe uitdaging. Door de reorganisatie met uitzicht op een goede compensatie heb ik na aanzegging de kans aangegrepen om voor mezelf wat op te zetten als zelfstandige met Digi Rose Desk. Wellicht leidt dit wel tot een nieuwe uitdaging. Maar dat zal 2014 uitwijzen in welke verhouding ik mezelf zelfstandig kan voortzetten in combinatie met een nieuwe baan in loondienst. In ieder geval heeft het opzetten en onderzoeken van Digi Rose Desk me al heel veel kennis, inzicht en heerlijke energie gegeven.

SOCIAAL

Op het sociale vlak zijn er met familie en oude bekenden, de banden opgezocht of aangehaald. En wat betreft het sociale vlak borrelt ook steeds meer de behoefte om in te zetten voor de medemens. Was het dit jaar al met de Nationale Vrijwilligersdag NL Doet in maart en mezelf 3 keer inzetten als vrijwilliger bij sportevenementen. Na het zien van prachtige televisie op kerstavond van onder andere Man Bijt Hond en Max maakt mogelijk, hoop ik van harte dat ik in 2014 daar nog meer stappen in kan maken. Iemand een mooie dag bezorgen is toch het mooiste wat er is.

Al met al is de verandering en ontwikkeling allang en zelfs voor 2013 in gang gezet maar ben blij verrast dat ik samen met Natasja al zulke stappen heb weten te maken afgelopen jaar.

De uitdaging voor 2014 voor mij is om:

• op sociaal gebied me nog meer te manifesteren voor de medemens
• op gebied van carriere, nieuwe uitdaging te vinden waar ik het best tot mijn recht kom;
• financieel te laten zien dat je met beperkt budget goed en eerlijk kan leven met gezonde voeding. Ik zal de recepten en uitgaves dan ook graag delen via Facebook om zo anderen bewust en enthousiast te krijgen. 10x beter leven hoeft niet duur te zijn. 
• met voeding stappen te maken in gezond eten en koken. Dat ik nieuwe gerechten aanleer waar je nog meer bezig bent met ‘oerkoken’ of ‘ouderwets’ koken. Eigen tomatensoep maken is niet zo moeilijk maar wel verser, gezonder en goedkoper dan het uit blik of een pakje te halen. 
• met sporten betere prestaties weten neer te zetten in triathlon doordat ik me door transformatie met mijn lijf en ontwikkeling van mijn ‘core’ het gehele lichaam kan inzetten en benutten. Met meer yoga, lenigheid en ‘core’ als basis.

Zo terugkijkend heb ik reuze zin in 2014 en ben zielsgelukkig met een vrouw als Natasja aan mijn zijde, die deze voornemens en inzichten deelt.

Terugblik 2e triathlon jaargang: 3x halve triathlon afstand

Finish Ironman70.3 Haugesund 7 juli 2013

Het is weer tijd voor een terugblik en dit seizoen op een jaar waar ik debuteerde op de halve triathlon afstand ook wel Mid Distance genoemd.

Zaterdag 14 september jl. sloot ik mijn triathlon seizoen af tijdens de Challenge Almere-Amsterdam waar ik de halve afstand deed. Het was mijn 3e halve afstand dit jaar. Hier de volgende feitjes en statistieken:

Triathlon totalen

km: 331

tijd: 16u37m56s

hm: 1.504

deelnames: 3 | 3x halve triathlon

landen: 2x Nederland, 1x Noorwegen 

Prestaties in de categorie 40+ vrouwen:

2e plek op de halve van Nieuwkoop

6e plek op de Ironman70.3 in Haugesund, Noorwegen

5e plek op de halve Challenge Almere-Amsterdam

Training 9-9-2012 t/m 12-9-2013 

Zwemmen km: 152,5 | tijd: 68u07m | gemidd: 2,26 | trainingen: 72

Fiets km: 5.348,2 | tijd: 199u02m | gemidd: 26,7 | trainingen: 97 | hm: 6.626

Lopen km: 1.548,7 | tijd: 154u09m | gemidd: 10,1 | trainingen: 116 | hm: 3.867

Finish halve triathlon Challenge Almere-Amsterdam 14 sep 2013

Materiaal

Zwemmen Speedo zwembril

Fiets Rose Pro RS 3000, Sidi Bullet II schoenen

Lopen Newton Gravity

Overig Rose Trisuit, Sailfish Attack wetsuit, Garmin 910xt

Feitjes

Koudste dag (15 graden) 14 september tijdens Challenge Almere-Amsterdam

Natste dag 14 september tijdens Challenge Almere-Amsterdam

Heetste dag (17 graden) 2 juni 2013 tijdens Nieuwkoop

Heuveligste fietsparcours (849hm) tijdens Haugesund

Mooiste ervaring ... alle 3

Doelen 2014

• debuut op marathon lopen
• 2 halve triathlon
• 2 sprint en OD afstanden
• Nieuwkoop en Ironman70.3

Voornemens

• 1e marathon afstand lopen
• In de winter gericht op lopentrainingen en trailrunnen om sneller te worden
• Door ontwikkelen van zwemtechniek
• Efficiënter leren trainen op alle disciplines in opbouwfase

Halve triathlon Challenge Almere-Amsterdam 5u49m33s

Foto: Evert Woutersen

Deze wedstrijd zou een epische en voor velen een heroïsche editie worden. Voor mij ook een totaal niet te vergelijken met de vorige Nieuwkoop en Ironman70.3 in de zin van wat teleurstelling op het fietsen maar bovenal een leerzame wedstrijd. Soms is een tegenvallende prestatie niet meteen een verliespost en dient het weer op andere vlakken wat je mee kan nemen naar de volgende uitdaging.

RESULTAAT
5u49m33s
5e van 13 dames in de cat. 40-44
278e van 426 m/v overall

De aanloop naar Raceday duurde na Haugesund even. Duidelijk werd dat mijn lichaam er wel klaar mee was om nog een keer een halve te doen. Het is dat ik het veels te leuk vond en in mijn 'high', 2 dagen na Ironman70.3 in Haugesund, het graag nog 1 x in mijn achtertuin in Almere wilde doen. Dit keer via de Challenge Family organisatie. Die kans en gelegenheid wilde ik wel pakken.

Gelukkig had ik 2,5 maand de tijd en bouwde ik mijn trainingen op in de laatste 4 weken naar ouderwetse trainingsduur van gemiddeld 10 uur per week. Wel moest ik om de 2 wkn rustiger aan doen maar de opbouw was er nog.
Gezien mijn lopen niet heel sterk was wilde ik vooral op zwemmen en fietsen me verbeteren en het lopen onderhouden. Dat lukte goed hoewel in de laatste 2 wkn ik nog maar 1x per week liep wat wel meteen weerslag op je onderhoud geeft. Maar ik was vol goede moed met het idee op zwemmen en fietsen te zijn verbeterd.

De weersvoorspellingen waren niet gunstig met veel regen, wind en lage temperaturen. Echter vond ik het vooruitzicht prima met regen en 17 graden want de week ervoor liep ik nog in 29 graden en dat zijn totaal niet mijn temperaturen om optimaal te presteren.

Op vrijdag checkte ik in bij de Esplanade in Almere stad en het was heerlijk om er rond te lopen om zo in de stemming te raken. Hier en daar gebabbeld met bekenden en onbekenden en met Annelies van Delft afgesproken dat ze mij de Hooglandse vlag zou aanreiken als ik zou gaan finishen.

Zaterdagochtend vroeg met Natasja (mijn sponsor van liefde, geluk en support) naar Almere.

Gele badmuts voor in het midden van foto

Met de start van het zwemonderdeel in het Weerwater nestelde ik vooraan naast het ponton (binnenkant zwemparcours) om zo snel langs de rand te kunnen komen. Een nieuwe plek die ik aandurfde ondanks dat de snelle zwemmers me in zouden halen. Het bleek een perfecte plek en om 8:10u vertrokken we waarbij ik amper nog werd getoucheerd door andere zwemmers en zo snel in voeten van anderen kon gaan zitten die het navigatiedeel op zich namen. Er was 1 moment dat ik even uit koers raakte maar door de waterplanten al snel gecorrigeerd werd.

Tijd van het zwemmen 33m59s, wat een langzamere tijd is als in Haugesund (33m25s), was iets teleurstellend maar zette dit van me af en ging er van uit dat de meting hier wel langer zou zijn. Wat later bleek (1,82km plus nog een beetje meters versus 1,7km in Haugesund). Uiteindelijk wel een verbetering op het zwemmen gerealiseerd.

De wissel naar fietsen ging niet helemaal efficiënt maar uiteindelijk ook niet langzaam gezien de meeste medestanders bezig waren zich af te drogen en van alles aan te trekken. Ik kan tegen de frisheid en ging enkel in trisuit naar mijn fiets.

Het fietsen begon goed en in de regen knalde ik de eerste kms door Almere stad met hoge hartslag en tempo totdat we de eerste bidons al zagen liggen en zelfs mensen met fietsen aan de kant. Niet veel later vloog mijn eigen bidon eraf. 'Chotferdomme' dacht ik, maar stopte en raapte de bidon op. Het was mijn bidon van ligtstuur met isotone drank. Het was daar ook dat de wegen hobbelig waren en we continue moesten keren in haakse bochten, van paden af en op. Het duurde dan ook even eer we op de dijk waren naar Lelystad.

Met Noordwestenwind voorspelling bleek dat wij op de dijk Zuidoostenwind hadden en ik met 36 km/pu gemiddeld trapte. Dat voelde goed totdat we de polder in gingen en bevestigd werd dat de wind opzij was en we bij de Knarredijk nog over hollandse kasseien (bakstenen) moesten. Niet prettig zo'n strook maar goed we buffelden door en ik merkte dat ik al niet veel snelheid hield. Deze benen waren niet de benen waar ik op gehoopt had en ik moest nog ergens echt pal tegen de wind in.

Bij Zeewolde werden we getrakteerd op een vers grindpad van 5 meter letterlijk op het fietspad. Onbegrijpelijk dat we hier niet over de weg mochten zoals ik dat op vele wegen, op dit parcours, had gewenst. Mede door de regen waren er uiteraard onvermijdelijk de lekke banden te zien maar nu was het extreem veel. Tevens valpartijen en dan het hele fietsassortiment wat je tegenkwam. Naast de gebruikelijke massa bidons zag ik voeding en zelfs binnenbanden liggen. Met gemak kan je er een online webshop mee beginnen. Door ook vele kiezels op diverse wegstroken zou je russisch roulette spelen met lekke banden bij mooi weer. Echt een groot minpunt voor de organisatie of provincie Flevoland. Notabene een provincie die zulke rustige wegen heeft in de polder. Enige wat ik zag was bij Eemmeer snoeiharde Ferraries en Porches rijden terwijl wij braaf op het fietspad zaten.

Bij mij was het gevloek inmiddels begonnen en vond het ook jammer dat ik zelf niet de magische benen had als toen in Haugesund. Maar die verwachting stelde ik snel bij en dacht doorgaan.

Na het bos voorbij Zeewolde wilde ik mijn isotone drank pakken wat tot 2x toe mislukte en wel raak had bij een volle bidon water bij de verzorgingspost. Weer vloekend baalde ik van deze onnozele actie van mezelf omdat ik nog 20km moest gaan en die hele fles alleen maar ballast was. In Almere-Haven zag ik gelegenheid deze bidon ook weer weg te gooien.

Foto: Andre Prins

Richting Almere-Haven vanaf Nijkerkergauw hadden we wat meer wind schuin in de rug maar ook hier had ik geen power meer en werd ik met gemak door inmiddels veel vrouwen ingehaald. Ook niet echt bevorderend maar ik legde me er bij neer. Wel frustreerde me de vele stayer acties met hoogtepunt vlak voor Almere-Haven een groep van 8 die met gemak bleven fietsen bij elkaar. Op een plek waar ik juist ook jury had verwacht, iets waar op 1/4 van traject niet eens kon.
Na het keerpunt van Ruud Graman (toch maar mooi geregeld van hem) in Almere-Haven, was ik blij dat ik snel van de fiets kon. De benen waren moe en de vraag was wat dit zou doen met het lopen.

Onderweg werd ik door diverse mensen aangemoedigd en bij de wisselzone zag ik al dat ik 10 minuten verschil had met Haugesund. Duidelijk, het fietsen was niet eens gelijk aan de gemiddelde snelheid. Geeft niet, afstappen en doorgaan. Voor het afstappen had ik me bedacht alvast uit mijn schoenen te gaan zoals de meeste doorgewinterde triatleten doen. Achteraf was het onnodig gehannes en raakte ik flink uit mijn tempo in de laatste honderd meters. Volgende keer gewoon weer oude stijl, bij afstapbalk uitklikken lopen en in wissel mijn klitteband mtb schoen losmaken uitdoen en klaar, toch veel sneller.

Redelijk uitgeleefd van het fietsen terug

De wissel ging redelijk, behalve dat ik mijn tas van het bankje moest terugleggen naar mijn plek wat niet de richting van de uitgang was. Iets wat ik wel vervelend vond. Inmiddels ben ik door Nieuwkoop en Haugesund verwend dat de tas voor je gepakt wordt zodat je door kan gaan. Genoeg gezeur en geklaag, het lopen kon beginnen.

Gezien mijn laatste voorbereidingen op het lopen niet echt optimaal waren kon ik kwa snelheid niets verwachten maar dacht gewoon op max door te lopen tot de kaars uit ging. Blij verrast liep ik de eerste 4km prima en lekker. De loopbenen zijn gelukkig niet de fietsbenen en was al snel kwijt dat ik zo moe was van het fietsen. Dus vol moraal door en kijken wanneer het instortmoment kwam.
Die kwam rond 8km maar door de temperatuur had ik zuurstof genoeg en wist inmiddels ook van mezelf dat ik het wel ging halen.

Blijkt niet te mogen bidon afgeven, outside assistance, dus niet meer doen, zie opmerking Maarten onder in blog!

Bij de 1e doorkomst naar het laatste rondje van 10,5km gaf ik mijn bidon aan Natasja en ging aftellen. Zo liep ik nog aardig goed en viel het mentaal allemaal reuze mee tijdens het lopen. Voor de laatste 7,5km werd ik oa. gepasseerd door Indra Bimmel (leeftijdscategorie en werd later 3e) die me aansprak. We hadden elkaar de dag ervoor al gezien. We moedigden elkaar aan en ik zag haar monter doorploegen. Ik kon niet aanklampen. Wel geeft dit soort momenten je ff wat moraal waardoor je toch iets meer aanzet als is het maar voor tientallen meters.
In de laatste 2,5km keek ik uit naar de finish. De benen deden nu echt pijn maar dat vond ik niet zo erg, ik ging finishen en met een glimlach ongeacht de uitslag.
Op 100meter voor de finish stond Annelies met de Hooglandse vlag te wapperen en al glimlachend liep ik naar haar toe en stevende af op de finishboog. Het is toch gaaf om door zo'n finish heen te lopen.
Eindtijd was later dan gedacht maar ik vond het mooi en gezegend.

Het was een leerzame race waarbij ik vertrouwen in mezelf heb gekregen dat ik met het lopen het allemaal wel af kan ronden en niet zo diep hoef te gaan. Dat ik glimlachend door de finish wil blijven komen omdat het me ook zo stimuleert met een volgende uitdaging. En ik merk dat mijn 'Als' scenario's al aardig afgezwakt zijn en mijn verwachtingen prima kan bijstellen.

Ik wil via deze weg elke vrijwilliger van de Challenge Almere-Amsterdam bedanken want zonder deze organisatie en inzet kan ik mijn sport niet doen. Eens te meer is het fantastisch dat vrijwilligers met regen, wind en kou voor jou dit mogelijk maken. Het was de moeite waard om deel te nemen aan de legendarische Almere Holland Triathlon. Hoewel het voor mij nog geen hele is en ik er zeker nog geen behoefte aan heb, sluit ik het niet uit deze zeker ooit eens te gaan doen en dan hopelijk op een mooi Challenge parcours in Flevoland over een aantal jaren.

Ik heb zin in 2014 met dan 2 halve triathlon afstanden in combinatie met wat sprint- en OD afstanden. Die laatste heb ik wel gemist dit jaar. Maar komende herstelperiode eerst eens trainen voor mijn eerste marathon lopen :-)

UITSLAG
Categorie / Overall

REGISTRATIES
Zwemmen / T1 / Fietsen / T2 / Lopen

Ironman70.3 Haugesund 7 juli 2013 in 5u30m37s

Waar te beginnen ... 

Opgesomd: alles wat er in zat is er uitgekomen :-)

Ondanks dat ik me graag nog rijk reken op het lopen met het eeuwige 'Als' scenario, waar ik nog lastig van af kom, kan ik zeggen reuze blij en trots te zijn met mijn resultaat. Dat ik me heb weten te verrassen en zeker weet het nergens te hebben laten liggen. Mijn lopen wat ik zo graag sneller had toegedicht is in de realiteit gewoon anders. Daar waar je met een OD of sprint afstand nog sneller loopt dan tijdens je training, heb ik nu in de praktijk geleerd, en al eerder door menigeen's waarschuwing, dat je 70% loopt op een halve (midden) afstand. Fijn weten we dat ook weer, nu de acceptatie nog.

In oktober 2012 besloot ik voor deze Ironman70.3 in Haugesund te gaan trainen en met Joe Friel's triathlon trainings bible was ik ambitieuzer en gedrevener dan ooit te voren voor een sport. Zo serieus dat ik me een hele serieuze tijd toedichtte zonder enige praktijkervaring op deze afstand. Ik rekende me rijk met een totaaltijd van 5u07m wat mij een kwalificatie voor WK Vegas had opgeleverd.
Deze tijd heb ik bij lange na niet gehaald maar het heeft me er toegezet naar RACEDAY in Haugesund waar ik nu met een andere tijd een toptijd voor mezelf heb weten te behalen als debutant die pas vorig jaar mei op haar 43e is begonnen met deze multisport met enkel fietsachtergrond en een beetje lopen.

Wel heb ik ruim mijn zwemtijd ingehaald met 3,5 minuut. Ik had mezelf 9 maanden geleden 37min toegedicht. Maar door een half jaar wekelijks zwemles te volgen in Amersfoort bij Freek (aanrader!) en zelf nog met zwemschema's puur op techniek te trainen heb ik grote vorderingen op het zwemmen gemaakt. Dus met zwemmen zit het wel goed en verwacht volgend jaar nog meer vorderingen enkel door techniekverbeteringen. Ik kwam op RACEDAY uit het water met 33m25s. Mijn eerste verrassing van de wedstrijd omdat ik bij de start nog af&toe in schoolslag moest en na 1,5 wk niet zwemmen niet het gevoel had heel snel te gaan.
Overigens was de waterkant start best ok vergelijken met Nieuwkoop. Daar waar ik bij Nieuwkoop nog 500 meter in een watergevecht zat, zwom ik hier in Haugesund snel strak langs de kantlijn met eigen ruimte na 200 meter. Uiteindelijk was ik 341e overall uit het water. Ik zat in de 1e wave van de 2 wavestarts.

Het fietsen had ik me toegedicht met een gemiddelde van 33,7km/pu in oktober 2012. Waar ik geen rekening mee gehouden had was met een noodzakelijke lagere hartslaggemiddelde en bovenal een heuvelig parcours. Hoewel de Ironman70.3 Haugesund een 560hm op het routekaartje liet zien, hebben mijn registraties hoogtemeters tussen de 727 en 849 aangegeven. En zo voelde het ook op het parcours. Wel heb ik met mijn 31,9km/pu mezelf ruim verbeterd op het fietsen gezien ik niet eerder dit gemiddelde heb weten weg te trappen met dit soort hoogtemeters.

Het fietsen ging ook snel vertrouwd en trapte met gemak ruim boven de 30km/pu en in afdalingen zat ik met gemak op de 50km/pu wat me verraste omdat dit niet zo aanvoelde. De wegen waren nat maar zeer overzichtelijk en heuvelig fietsten we naar het Noorden. Bij de briefing lieten ze weten dat na de 40km op de terugweg we alweer geleidelijk naar beneden gingen. Het was tijdens de klimmetjes dat ik voornamelijk werd ingehaald door een aantal vrouwen en vooral mannen. Maar zoals altijd, zodra het minder steil werd, vlak of afdalend trapte en buffelde ik verder en haalde als een schildpad al die vermoeide hazen op de top weer in. Een bekend beeld wat ik ken uit toertochten in de Ardennen of Zuid Limburg. Wel liet ik al 3 vrouwen hierdoor achter me.
Het parcours was ala Eifel en Ardennen kwa stijgingspercentage en glooiing, maar niet zo lang. Als je klom waren het korte stroken maximaal 500 meter wat goed was voor snel herstel. Op 80km hadden we korte steile klims waar ik ook in koffiemolenstijl naar boven ging om de benen niet meer te forceren.
Omdat ik met veel kracht en hoge intensiteit in de eerste 40km zat te trappen kreeg ik 1 moment het gevoel dat ik mezelf al had opgeblazen en werd even bang dat de batterij leeg zou zijn. Gelukkig viel dat mee en met mijn voeding- en vochtdosering heb ik me genoeg voorzien tijdens de rit. Met dank aan alle ervaringen van andere triatleten die hierover bloggen, schrijven op social media.
Ondanks mijn hoge hartslag in de eerste fase van het fietsparcours, heb ik het idee om rustiger te fietsen losgelaten. Het ging goed dus bleef ik doorknallen. Maar gezien de vele beklimmingen had ik mijn droomtijd inmiddels losgelaten en hoopte op 3u met fietsen binnen te zijn.

Bij aankomst bij T1 (parc ferme) was ik blij verrast met de totale racetijd van 3u25m omdat ik dacht op 3u35m te zitten. Mijn fietstijd: 2u49m17s

Dit gaf moraal en snel ging ik over naar het lopen. Het laatste hoofdstuk ging in, zei ik tegen mezelf en mijn totale tijd van 5u35m zou mogelijk moeten zijn.

Mijn transities verliepen snel en met lopen ging het eigenlijk meteen goed. Op de fiets deden mijn benen pijn in de beklimmingen maar zodra ik met lopen begon voelde ik daar niets van. Mijn loopbenen zijn zeker geen fietsbenen dus problemen met overgang heb ik niet gehad.
Op 1,3 km vlak voor de finishstraat (1e x langs van de 4x) zag ik Natasja staan, die bij ons hotel stond wat aan het loopparcours lag. Ik liep lekker en dat gaf ik haar glimlachend door.

Door de finishstraat op de boulevard zag ik voor het eerst de massa mensen die ons toejuichten en met de spreker en het nummer 'We will rock you' vloog ik voorbij. Ik keek uit om na 4x langs te zijn geweest, te finishen in deze atmosfeer. Maar na de finishstraat ging de weg met een korte steile klim omhoog en daar schoot na de eerste 2 km een krampje in de linkerkuit. Hallo BAM! hier kwam de man met de hamer. Moe en langzaam liep ik door en herstelde op het glooiende parcours maar mijn goede gevoel van de eerste 2 km was helemaal weg. Ik wist me te handhaven en vond dat ik al snel 1/4e van de loopafstand er op had zitten. Ik werd aan alle kanten ingehaald maar bleef in mijn eigen tempo en keek uit naar de eerste helft van het lopen. Na 11 km kon ik voor de laatste keer die vervelende klim tegemoet zien en dan was het aftellen van de kms. Dat ging goed en toen wist ik dat ik het in zelfde tempo ging halen. Op de laatste 6 km kon ik helaas niet meer pushen wat ik me nog van te voren had voorgenomen. Inmiddels zat ik in het standje, alles is prima. Ook ingehaald worden op de laatste 5km door een age grouper in mijn categorie kon me niets meer schelen.

Zelfs op de 3km had ik nog bedacht om wat extra te geven, maar ook daar lukte het me niet meer. Ik zat allang aan mijn plafond en ik vond het  allemaal wel gezegend. 

Op naar de laatste km waar ik eindelijk durfde uit te kijken naar mijn finish en voelde me vrij. In de finishstraat absorbeerde ik de atmosfeer van juichend publiek, zon en finish. Natasja heeft iedere keer op een mooi punt gestaan om mij aan te moedigen en me te registreren met de fotocamera.

In de laatste km liep ik met een glimlach naar de finish en met gorilla-gebaren en handen omhoog op het rode tapijt zette ik nog aan. De tijd verraste me: 5u30m37 en dat terwijl ik dacht op 5u35 te eindigen. Ik had tijdens het lopen bewust niet op de tussentijden gekeken.

Tijdens het parcours zijn we door enthousiaste Noren aangemoedigd met 'Heia heia heia' wat waarschijnlijk 'Go go go' betekent. Heel leuk om ook in het Noordelijke gedeelte van het fietsparcours tijdens een nevelig en regenachtige ochtend Noren te zien die je vol enthousiasme aanmoedigen. En dat door een mooi parcours wat volgens mij een kruising is met wegen als in de Eifel en het landschap van Ierland.

De organisatie van Ironman is fantastisch. Je betaalt er voor maar je wordt enorm ontzorgd met voorbereidingen, tijdens en erna. Wat mij vooral aangreep was toen ik in de ochtend naar de start ging en nog naar mijn fiets liep ter voorbereiding en check en er mellow muziek werd gedraaid op T1. Dat gaf zo'n vredig gevoel van rust en zin krijgen in je wedstrijd. Daar is echt over nagedacht door de organisatie. Ook de aanmoedigingen van de sprekers peppen je goed op. Amerikanen zijn daar echt de beste in. Ik was voor 8u 1 van de vele ironman70.3 'virgins' zoals ze ons noemden. Haugesund zal ik denk ik niet weer doen omdat ik graag een andere IM70.3 uitzoek om te racen in combinatie met vakantie. Hopelijk lukt het Nederland nog eens deze organisatie in ons land te krijgen.

Blij met mijn resultaat en medaille en heb me de volgende dag alvast ingeschreven voor de halve afstand op 14 september in Almere tijdens de Challenge Almere-Amsterdam.

Eigen Garmin registratie
Zwemregistratie
T1 registratie is niet goed gegaan ivm indrukken verkeerde knop
Fietsregistratie
T2 registratie niet zuiver met de matten
Loopregistratie

YEAH! Debuut op halve triathlon in Nieuwkoop

Yeah! met een sprong ging ik door de finishboog zo trots en blij was ik met mijn finish in een tijd van 5u17m46s. Ik heb mijn 1e halve triathlon (midden afstand) er op zitten in Nieuwkoop, 2 juni 2013.

Ondanks dat ik het jammer vond dat ik niet hard heb gelopen en er theoretisch zeker wat tijd heb laten liggen door niet dieper te gaan was ik blij met hoe het gegaan was. Met zoveel zin en goed gevoel dat ik uitkijk naar 7 juli waar ik mijn eerste Ironman70.3 in Haugesund, Noorwegen ga volbrengen. 

Zo'n eerste keer is het ook moeilijk in te schatten wat een halve marathon lopen na zwemmen en fietsen met je gaat doen. Op 10km wil ik wel kapot gaan maar op de halve afstand zag ik dat niet zitten. Als die man met hamer al op de helft komt dan wordt het lang lijden. Ik was aan het afzien met beleid en een tempo waar ik het gevoel had het lang vol te houden. Ook was ik heel lief voor mezelf door mezelf te coachen tijdens het lopen. Dan sprak ik tegen mezelf dat ik het zo goed deed en al zo ver, nog nooit zo ver en zo lang een triathlon gedaan, al 2 en later 3 rondjes gelopen en nog maar 1 rondje te gaan en het geeft niet dat het niet snel gaat want het is je eerste keer. Dat soort peptalk deed ik. 

Maar uiteraard het 'als' scenario pakte ik in mijn eigen evaluatie en analyse er wel bij. Want als ik theoretisch sterker had gelopen dan was ik ipv 18e met 5 minuten verschil al 15e geweest en in de categorie 40/50/60+ bij gebrek aan dames en 1 topper die uitviel nog 3e geworden. Wellicht wel de geldprijs gehad. Maarja wat was dan mijn gevoel? Nu zit mijn overwinning en prijs in het gevoel na afloop die zo sterk positief is dat ik al overweeg de halve triathlon van Almere er nog bij te doen op 14 september als ik in Haugesund het goed weet af te ronden. Dan komt die 3e halve er dit seizoen nog bij voordat ik daarna ga toewerken naar mijn eerste marathon afstand lopen in Amsterdam in oktober. Want die staat eigenlijk ook al conceptueel vet gedrukt in de planning. Ambities genoeg ;-)

Ja het was een mooi debuut in Nieuwkoop. We hadden stralend weer met een voor mij perfect temperatuurtje van 16 graden. Voor de start op de steigers kwam ik de nicht van Natasja tegen, Inge Verbrug met haar dochter Roos, die speciaal voor me kwamen kijken bij de zwemstart en overgang naar fietsen. Dat is toch leuk als je mensen hebt die je kent die je aanmoedigen :-)

Voor de start, op de steigers in mijn nieuwe wetsuit (Sailfish Attack), had ik na 5 goede taper dagen er lekkere zin in. Nog ff een pepsprongetje en toen het water in wat inderdaad fris aanvoelde zoals velen al opperden bij de start. Maar later tijdens het zwemmen was het heerlijk. Ik houd wel van frissigheid.

Om 11 uur gingen we de wasmachine opstarten in het water. Ik had mijn Garmin 910XT onder mijn badmuts voor de zekerheid omdat ik bang was deze op mijn 'quick release' horloge band te verliezen in het zwemstart geweld. Ik heb hem al 2x eerder los gehad tijdens zwemmen in wedstrijden dus dat doe ik niet meer. Ik hoopte er op dat ze mijn badmuts er niet zo makkelijk aftrappen zouden. Nou dat deden ze gelukkig niet maar met deze wasmachine start kreeg ik de eerste honderden meters nog genoeg armen en benen om me heen en tegen me aan. Zelfs 1 tik op mijn zwembrilletje waar ik tijdens zwemmen niet goed wist of mijn oog tegen het glas zat. Niet te veel aan sjorren want anders water in je oog en dan nog verder van huis. Gelukkig kon ik er mee doorzwemmen. En eerlijk is eerlijk ik zwom ook soms onbedoeld half over mensen heen haha.

Na paar honderd meter zwemmen zocht ik mijn ruimte en rust in mijn slag door lange slagen te maken. De techniek die ik het laatste half jaar heb geleerd. Ik kreeg ook het gevoel van mensen af te zwemmen en had op de eerste 600 meter al ruimte met 5 meter voor me een groepje. Daar ging ik naar toe zwemmen en in het 2e rondje van parcours kwam ik bij de groep. Ik wilde er omheen omdat het niet overal snel ging. Dat gaf me het gevoel dat ik zigzaggend door het water ging. Afin ik kwam uit het water met 43m20s een tijd waar ik super blij mee was omdat ik hoopte op 45 minuten.

Door naar een 3 minuten wissel in Parc Fermee op de fiets waar ik in lekker tempo doortrapte en meteen mijn ritme zocht. Ook probeerde ik mijn hartslag van 177 richting 155 te brengen. Echter dat laatste lukte niet en toen vond ik het wel best met een hartslag van 163 gemiddeld. Mijn tempo ging goed en voelde goed aan.

Eten en drinken had ik goed verdeeld op de fiets hoewel achteraf misschien in 2e rondje wat frequenter moeten drinken. In laatste ronde dronk ik het meest en gaf ook een gevoel dat ik er weer even lekkerder door trapte.

In de 3 rondes van 27km die we deden hadden we een parcours met NW-wind en later N-wind. Op de stukken tegen de wind kon ik amper handhaven in de 2e en 3e ronde. In de laatste ronde was die kanteling van de wind wel lekker op het laatste stuk. Het beste was er ook al af en ik had niet veel kracht meer om te pushen. 

Bij het bekende bidonbruggetje lagen op de 2e ronde wat bidons maar de organisatie had deze meteen weggeruimd. Ook had ik nog een mooie fietsbril zien liggen op het parcours waar ik nog overwoog om voor te stoppen maar toch niet gedaan ;-) Het is mooi daar in de polder trouwens, al helemaal in deze tijd van het jaar!

Uiteindelijk deed ik er 2u32m38s over het parcours (gerekend van de matten af). Zelf had de organisatie de T1 geteld van de mat na zwemmen tot de fietsmat vanaf het parc ferme bij de finish (1km verderop). Hierdoor zijn onze overgangen op de uitslagen ook tussen de 4 a 7 minuten. Ik had een 5m15s wissel volgens de chipregistratie. Wat niet slecht was trouwens. Verder heb ik een vlakke race gefietst met alleen in de laatste ronde 1 minuut verval: 50m13s | 50m50s | 51m51s

Overgang naar lopen was goed. Een korte overgang waarbij je snel je fiets kon afgeven die voor je wordt verplaatst door de organisatie naar parc ferme en je krijgt je loopspullen tas aangereikt. Daar me 2 waterbidonnetjes, 1 half liter waterfles en 2 gelletjes gepakt. Tevens mijn fietsschoen en helm in tas gedaan om sokloos in mijn Newtons met snelveters te stappen. Dit zorgde voor een redelijk snelle overgang.

Omdat ik zo opzie tegen bekertjes (onhandig drinken) en met zon en warmte veel vocht nodig heb, had ik mijn eigen bidonnetjes mee. Alleen dat liep niet echt lekker. De halve liter waterfles droeg niet fijn. Toch heb ik er 3 rondes mee gelopen. Dat doe ik in het vervolg niet meer, maar 2 kleine bidonnetjes bij de hand vind ik wel prettig. Verder heb 1x 2 bekertjes cola gedronken en op 5km en 12km een gelletje ingenomen. 

Lopen begon best sterk met op de 1e km 5m13s maar mijn hartslag wilde ik omlaag halen en hoopte later lekkerder en sneller te lopen. Na 9km liep ik inmiddels op 6min dus liet ik het schema los en probeerde dit tempo te handhaven. In de laatste ronde kon ik niet veel extras eruit halen en werd helaas in de laatste 3km door 2 dames gepasseerd wat achteraf spijtig is geweest maar wat op dat moment het voor mij niet veel kon schelen.

Bij de finish was ik blij verrast dat ik toch onder de 5u20m zat en maakte dus mijn sprong van blijdschap onder de finishboog. Ik had het gehaald. Bij de finish vergreep ik me meteen aan de winegumsleutels en dropvisjes die ze daar hadden staan. Het is zo heerlijk als je klaar bent en je dit tot je neemt. Het wordt als een shot snel opgenomen in je lichaam en je voelt je ook meteen lekkerder. Verder kwam de emotie er uit en moest ik meerdere malen snikken en huilen. Met de spons en bak water na de finish kon ik mijn tranen afspoelen. Ik was blij dat ik het volbracht had en ik was lief voor mezelf geweest.

Na afloop lekker gedouched en naar huis. Thuis 2 heerlijke rode wijnen van wijnhuis Kalinka Keizer opengetrokken toen ook nog vrienden bij ons langskwamen. Voldaan laat naar bed en de 'onrustige' benen 2x ingesmeerd met wonderolie die nacht.

ACHTERGROND

Midden afstand is halve triathlon maar dat kan kwa afstand per onderdeel verschillen per wedstrijd:

Triatlon Nieuwkoop hanteert 2500m zwemmen, 80km fietsen, 20km lopen.  

Ironman70.3 wedstrijden zoals bij Haugesund is de indeling echt de helft van de originele hele ironman: 1900m zwemmen, 90km fietsen en 21,1km lopen.