Zwemmen fijn, fietsen buffelen en lopen liep heerlijk - Nieuwkoop

Foto: Wijnand van der Vet

Gisteren een DNF (did not finish) met de halve triathlon van Nieuwkoop, eentje die ik zelf bewust koos te doen en niet door gebrek aan uithoudingsvermogen of blessures. Nee, in tegendeel, de eerste 5km die ik lopend afwerkte gaf me veel moed na de zware fietsrit en de toch iets langzamere zwemtijd (37min had mooi geweest). Maar de aanloop naar de wedstrijd was, op mijn 3 jarige trouwdag, voor Natasja alles behalve relaxed omdat ik al zo 'last minute' mijn voorbereidingen trof in de ochtend en we onderweg ons al afvroegen of ik toch niet te laat voor de start zou komen. Uiteindelijk bleek dat op 5 minuten mee te vallen. Maar een niet relaxte supporter die ook nog de gehele 4:15u in de regen moest supporteren terwijl ik die 100,17km afwerkte, wilde ik niet meer laten lijden. Zelf zag ik Nieuwkoop als training met name ik nog veels te weinig getraind had naar deze aanloop. Daarnaast hadden we in de avond Fleetwood Mac op het programma. Achteraf niet zo'n slimme combi kwa tijd. Met mijn huidige vorm en verwachte tijd, max 6u bezig te zijn, zou het toch wat penibel worden en Natasja was er in de ochtend al niet gerust op.
Tijdens mijn 3e en laatste fietsronde begon het echt te regenen en was er veel wind die zich al in de 2e ronde had aangesterkt. Op de fiets besloot ik Natas niet langer te kwellen en zou haar laten weten dat ik eerder zou stoppen. Zelf dacht ik aan 10km lopen wat 1 uur winst zou opleveren, maar met de regen vond ik 1 loopronde van 5km genoeg. Dus bij T2 liet ik het Natas weten. Overigens was ze zelf er allang over uit dat ik vroegtijdig moest kappen bleek. Als een doorweekte kat keek ze me aan en schreeuwde dat het in Amsterdam naar Ziggo Dome veel gedoe was, volgens de media, om er te komen met de auto omdat ook de TOPPERS daar in de Arena tegelijkertijd optraden. Duidelijk, maar ik was er inmiddels ook over uit en na mijn 5km lopen zouden we zee van tijd hebben, dus geen stress meer.

In de wissel (T2), die ik al babbelend voerde met Natas over wat we gingen doen, begon ik aan mijn 5km met meteen een lekker tempo en waar ik me erg goed voelde. Zo dat was een opsteker want tijdens het fietsen was ik blij bij de gedachte met een gemiddelde tempo van 6 minuten op 1 km. Dat bleek redelijk constant 5m25s gemiddeld te zijn over 5km. Mooi om te weten dat ik de halve met een betere tijd dan 6 uur had kunnen beëindigen.

Bij het zwemmen 5 minuten klaar voor de start keek ik of ik een HUB wetsuit zag met Maarten er in of Carla van Rooijen nog ergens te herkennen met roze badmuts. Een deel van de deelnemers was al in het water en met die badmutsen en donkere wetsuits zag ik ze beide niet. In het water zwom ik naar de startlijn aan de binnenkant van het parcours vlak achter de frontlinie. Nog steeds de beste plek om de zwem te starten wat mij betreft.

Foto: Michel Twaalfhoven

Bij de plons in het water in wetsuit, mijn eerste keer dit seizoen, genoot ik van de frisheid van het water bij het inzwemmen. Vanaf de start zwom ik lekker rustig en zat snel achter voeten die ik per ongeluk steeds aantikte. Ik had geen behoefte om ze voorbij te gaan en probeerde vooral bij de lijn te blijven.

Na 2 rondjes bij het uit water gaan schrok ik van mijn tijd: 40 minuten. Hmm, zo langzaam had ik nou ook weer niet verwacht. Er was wel wat golfslag op de korte gedeeltes maar daar zwom ik redelijk doorheen. Vond het zelfs gaaf om er doorheen te maaien. Het zwemmen ging gewoon lekker ondanks mijn doorhalen vreselijke losgeslagen molenwieken waren die naar het midden van de romp onder mij vandaan manoeuvreerde. Totaal geen techniek en fatsoen om door te glijden. Wel super longen en voelde me ook totaal niet uitgeput. Die extra longinhoud laat zich zo wel zien, mede mogelijk gemaakt door de Wim Hof Methode (WHM).
Mijn blog over mijn WHM DIY en 10 wkn video online cursus is hier te lezen: myWHMdiary.blogspot.com

In parc ferme zag ik Carla van Rooijen (Trivio Long Distance Team) die net achter me zat, wat me verbaasde. In ieder geval kon ik haar succes wensen. Later bleek dat ze met kramp kampte in het water. Dus dat verklaarde haar langzame zwemtijd.

Na de 1e kilometer powerde Carla me voorbij op de fiets en moedigde mij nog aan en ik haar. Het fietsen wilde ik behoudend houden en buffelen met een goed gevoel zonder te pushen. Wat ook goed was omdat vanaf ronde 2 de wind erg toenam. In de 2e helft van het parcours konden we gelukkig wel weer met wind mee knallen.

Foto: Toon Dompeling, www.bokehlicious.nl

Ik mis nog echte power en vond de 2e fietsronde best zwaar en overwoog ik te stoppen. Maar dat was natuurlijk geen training voor een halve en dus toch die 3e ronde in, al is het maar voor het moraal. Ik moet wedstrijdervaring opdoen en bedacht me als ik doorfiets zonder verwachtingen dan zou een loopronde ook prima te doen zijn. En zo geschiedde.
Eten en drinken deed ik gelukkig goed en genoeg onderweg en zo begon ik fris aan mijn rondje hardlopen die ik dus stopte bij 5km.

Ik was heel blij met het lopen en vond het een mooie training. Uiteraard had ik graag gefinisht en merkte bij het lopen dat ik nog rond 5u50m had kunnen eindigen wat absoluut geen slechte tijd is met de magere trainingsuren van dit jaar.

De kop is er af en zondag 14 juni doe ik mee met de OD van triathlon Huizen. Ik heb er zin in. Komende week nog wat fietsbenen bijkweken en dan pompen we ons langzaam klaar voor 26 juli waar ik de halve triathlon zal doen met de Challegen Poznan in Polen.
Mijn Beast & Beauty (BMC TM02) verdient sterkere benen.

UITSLAG: MyLaps / Garmin registratie

Halve van Nieuwkoop, half aan gewerkt

Aankomende zondag 31 mei staat de Halve triathlon van Nieuwkoop op het programma en ik ben er redelijk relaxed onder met deze eerste wedstrijd van het seizoen. En dat terwijl ik nog maar half de tijd heb getraind. Na een gekke wintermaand met een nog gekkere trainingsvoorbereiding waar lichte blessures en achteraf gezien slome trainingsschema voor een marathon me niet bijtijds op de rit kreeg, voel ik me OK onder de omstandigheden.

Eind vorig jaar begon ik met dieper ademhalen in mijn looptrainingen en met de koude douche en ademhalingstechnieken van de Wim Hof Methode (WHM). Ik had hoge verwachtingen die uiteindelijk niet waargemaakt werden. Er kwamen geen snellere tijden in het lopen. Ergo het werd zelfs langzamer. Tijdens Midwintermarathon van Apeldoorn op de 25km afstand werd dat nog even bevestigd in resultaat. Nee ik heb heel lang getwijfeld over de WHM en het loopschema voor de marathon. Natasja, mijn vrouw, zei al snel, je loopt niet in je energie en het ontmoedigt je. Je moet je eigen ding gaan doen en dan maar intensiever ongeacht het schema. Afin, toen er ook nog 1 slechte loop kwam, 3 wkn voor de marathon en mijn 3e blaar op de kleine teen verscheen, besloot ik terug te trekken uit de marathon van Rotterdam.
Vervolgens genoot ik, begin april, 1 volle week van onze vakantie in Normandie waar ik van alles at en dronk zonder restricties en sporten en WHM opzij had gezet. Dat was TOXEN en SLAKKEN van de bovenste plank wat heerlijk was en me even helemaal resette.

Na de vakantie begon ik met trainen op alle disciplines: zwemmen, fietsen en lopen. En het lopen deed ik meteen op mijn manier. Dat gaf een fijn gevoel. De schouderpeesblessure bij zwemmen hield me nog af van veel zwemmen.
Het duurde tot eind april dat ik in mijn trainingsritme kwam wat een beetje op een triathlon trainingsschema begon te lijken. De routine moest er nog inkomen. Uiteindelijk lukte dat in mei maar dat is nu redelijk krap voor de halve triathlon van Nieuwkoop. Maar met minimale trainingsuren probeer ik Nieuwkoop te doen met doel de finish te halen en te beleven als training. Die gedachte geeft rust en voelt goed. Oja en uitstappen mag (DNF).

Ik verwacht geen PR of mooie tijd maar dat hoeft voor mij niet. Wel ben ik reuze benieuwd hoe ik het ga doen met de voorafgaande trainingsuren. Ik weeg 4 kilo zwaarder dan vorig jaar wat effect heeft op looptijd. Daarentegen valt de ademhalingstraining en WHM eindelijk op z'n plaats met sporten. Dankzij het dieper ademen tijdens lopen, fietsen en meer longinhoud bij zwemmen zal ik een veel beter figuur slaan aankomende zondag in vergelijking met de gemaakte trainingsuren. Ook de yoga en stretch oefeningen die ik een paar x per week doe dragen bij aan een beter lijf merk ik.
Tevens herstelt het lijf sneller of is er minder herstel noodzakelijk. Wel moet mijn lijf duidelijk wennen aan trainingsuren van 8,5 uur per week gezien mijn oplaadbare energie behoefte.
Het is heel gaaf te merken dat extra zuurstof nu eindelijk bijdraagt bij sporttrainingen en zich terugbetaalt in resultaat. Tijdens de trainingen voorzie ik het lichaam van meer CO2 door dieper te inhaleren en ontspannen uit te ademen. De diepere ademhaling is al routine geworden. Tijdens het fietsen gebruik ik het dieper ademhalen in D1 als herstellen tijdens het fietsen, zeker na interval of intensieve trainingen. Heel effectief!
Zo had ik afgelopen maandag een looptraining (na maanden weer een 18km) waarbij ik na elke 6km intenser liep, van D1 naar D2 naar op de een na laatste kilometer een sprint in D3. In die kilometer moest ik mijn ademhalingsritme loslaten en sneller en dieper inademen, maar de kracht die tevens vrij kwam en het gevoel van zuurstof toevoer in mijn lijf voelde geweldig. Na 17 km was ik dus nog helemaal niet uitgepierd en genereerde ik met gemak kracht en snelheid.

Dat ik mijn discipline in trainen wat was verloren heeft ook wel te maken gehad met de onregelmaat die ik momenteel heb in mijn leven. Er zijn zoveel dingen wat mij bezighoud, zoals werk zoeken, besparen op kosten (consuminderen),  spullen verkopen, hypotheek herzien, vormgeving aan levensinstelling, welke concessies ga ik straks doen, milieubewust blijven, zwerfafval (#zwerfie) opruimen.  En ondanks dat ik door mijn werkeloosheid zeeën van trainingstijd heb had ik dat niet in mijn hoofd en mijn gevoel. Het is ook sinds vorige maand dat ik het 'Schuld' en 'Schaamte' gevoel eens van me af heb geschud. Naar de buitenwereld ben ik optimistisch en positief en maak ik er het beste van ondanks mijn WW uitkering, en zo voelt het ook met uiteraard af&toe een dip als een baan toch niet op mijn pad is gekomen. Dan knaagt er altijd wel de schuld in me en met schaamte over wat ik doe zoals oa. zwerfafval oprapen maar waar ik me eigenlijk erg goed bij voel.
Ik ben mijn leven aan het vormgeven met een nieuwe levensstijl die past in een toekomst waar ik werk zal 'moeten' aanpakken wat minder oplevert of wat misschien totaal anders is als wat ik hiervoor gedaan heb.
Het loslaten van schuld en schaamte heeft vast ook bijgedragen dat ik nu weer in mijn trainingsritme ben gekomen en dat prestatie onder de gemaakte uren weer voortgang geven. Het moraal is terug en de moed ook ... rest me te gaan genieten van het komende seizoen dan maar zonder PR. Daar heb ik nog jaren de tijd voor. Maar ook daar zou het niet perse om hoeven te draaien ... de belevenis is wellicht wel het hogere goed. En dat laatste ongeacht de voorbereiding goed inpassen is een interessantere uitdaging.

Gelukkig zijn de meeste puzzelstukjes op z'n plek gevallen.

Taper tijd

Taperen is een woord wat ik ook pas sinds vorig jaar ken. Niet eens direct uit de triathlon maar vanuit een column van Thijs Zonneveld die het woord ook pas leerde kennen nadat Naomi Kromowidjojo het gebruikte. Toen kon ik het nog niet plaatsen maar via het triathlonforum ben ik inmiddels wat wijzer.

Taperen is Rest & Recovery is herstellen van je laatste echte intensieve trainingsschema in aanloop naar een grote wedstrijd. Relaxen, lichaam laten herstellen en mentaal toeleven naar je wedstrijd. Maar de invulling van taperen verschilt ook nog wel en betekent eigenlijk ook nog niet dat je echt helemaal niets doet, eigenlijk doe je nog wel wat maar veel rustiger.

Afin ik ben begonnen met mijn taperweek vanaf afgelopen dinsdag omdat ik maandag nog een intensieve training wilde doen. Eigenlijk had deze 1 dag eerder gemoeten en dat ik dan ook 1 dag eerder begon met taperen. Maar het lijf was moe zondag of beter gezegd mijn energie en toch wilde ik nog die ene intensieve training doen. Mijn energie en lijf was eigenlijk toe aan 2 wkn taperen en liet het ook merken. Dat vond ik nogal te lang van te voren. Eerder verdenk ik me van lichte overtraindheid de laatste weken, maar dat parkeer ik nog even. Die conclusie trek ik wel na 2 juni *kuch*.

Mijn laatste trainingsmaand naar mijn eerste echte halve triathlon in Nieuwkoop aankomende zondag 2 juni was niet helemaal volgens het ideale schema. Nadat ik in april mijn training ben gaan opbouwen omdat het wat had stilgelegen in februari en maart, had ik bij een wissel naar nieuwe loopschoen ook een beetje achterstand op het lopen. Dat gaf wel ruimte om in april aandacht te schenken aan achterstallige fietskilometers en zwemmen. De test op 6 mei jl. met zwemmen, fietsen en lopen op een halve afstand was op het lopen na perfect voor zwemmen en ok voor fietsen. Lopen was het zorgenpuntje en dan vooral de kleine blessure en overgang naar mijn Newton Running Gravity schoenen. Dus aandacht in mei ging naar lopen en met succes.

Na de intensieve test op 6 mei kon ik het niet laten mezelf al na 1,5wk weer te testen maar nu op het lopen en ging tot het gaatje op 7,2km tijdens de Registratie van Hooglandse dorploop. Dit gaf me een mooi PR wat enorm goed was voor het moraal en vertrouwen, maar een deuk in de energie en verdere verstandige trainingsopbouw voor Nieuwkoop. En dat heb ik gemerkt. Het lijf heeft gepiekt en is moe, fietsen kon ik niet meer extra trainen zoals in april maar gelukkig behoefde het zwemmen slechts onderhoud. De geplande trainingen bleven uit. Dus aanpassen aan de situatie.

Ik moet de fijne kneepjes van trainen naar een halve afstand toe nog leren. Wel ben ik blij dat ik meer aandacht heb geschonken aan het lopen zodat ik daar meer vertrouwen in heb en dat ik ook gewend ben aan de Newton Running Gravity's waar ik helemaal blij mee ben.

Maar goed ik taper deze week en hoop dat mijn batterij volledig is opgeladen voor zondag, dat is hij vandaag nog niet. Ik ben deze week nog te moe om de lage intensieve trainingen, die je doet in een taperweek, er bij te pakken, helaas. Dan denk ik maar even aan Heleen bij de Vaate die onlangs de Ironman in Lanzerote met een 2e plek afrondde en liet weten door een blessure 2 wkn niet te hebben gelopen voor de wedstrijd om vervolgens die marathon afstand (looponderdeel) alsnog succesvol af te werken. Met niets doen kan het ook ... de finish halen in een behoorlijke tijd. 

Deze week beperk ik me tot herstelritje op de fiets, een klein rustig loopje, sauna en veel slapen. De vooruitzichten qua weer zijn goed voor zondag en we kunnen waarschijnlijk de gewone afstand zwemmen (2500m) met de vereiste watertemperatuur, dus ik heb er zin in :-)

STRATEGIE

Gezien mijn niet ideale trainingsschema en taperweek ga ik rustig doch lekker doorzwemmen in de hoop rond de 45min uit het water te komen, dan vervolgens conservatief en behoudend mijn fietsen af te werken met het loslaten van een mooie tijd en niet pushen om op het looponderdeel een prachtige looptijd neer te zetten waar ik niet teveel hoef dood te gaan of constant te denken dat ik wil stoppen. Tijd is niet belangrijk, een goede uitvoer van test wel. Nieuwkoop is mijn voorproef op 7 juli met de ironman70.3 in Haugesund, Noorwegen.

Ik taper nog even 2 dagen door ...