We gaan weer naar de Ardeche!

Vanavond hebben we ons weer ingeschreven voor de Ardechoise die plaatsvindt van 13 t/m 16 juni 2012 voor 1 of meerdaagse fietstoertochten en wedstrijden. Dit keer voor een 3-daagse toertocht van 220km in de Ardeche. Ardechoise is het leukste wielerevenement van Frankrijk.

Samen met Natasja ga ik in 3 dagen de route l'Ardechoise doen en dat op de 20e editie! Het is een fantastisch evenement waar we al 2 x eerder (2008 & 2011) aan hebben meegedaan. Destijds aan de 1-daagse toertocht. Zie mijn blog van vorig jaar waar ik op 1 dag op 31 km voor de finish strandde in de bezemwagen :-\ maar wel weer enorm had genoten van alles.

Om het samen leuk te houden, gaan we 220km spreiden over 3 dagen (parcoursbeschrijving).

parcours van l'Ardechoise

Aansluitend plakken we er nog een weekje aan vast zodat ik met Natas nog lekker onder de Fransen kan zijn, genieten van het eten & drinken en hopelijk mooie wandelingen maken in het gebied Les Sucs. En wie weet nog her en der de fiets pakken.

Het is nog ver weg, maar zodra wij buiten op de fiets kunnen trainen zullen we flink aan de slag gaan om goed beslagen ten ijs te komen in juni. Over ijs gesproken, in de tussentijd hopen we aanstaande zaterdag op natuurijs te schaatsen hier in Nederland :-) En wie weet, wie weet toch eindelijk weer eens een 11-stedentocht in Nederland?

Limburgs Mooiste: Geel is niet lelijk

Oranje 250km had ik me ten doel gesteld voor Limburgs Mooiste. Maar oranje werd geel 100km. Na vorig weekend in de Ardeche met Ardechoise (zie verslag) op 203km me door de bezemwagen te laten ophalen en een aanhoudende verkrampte schouder, besloot ik verstandig te zijn en een kortere route te nemen. Ik kon nu niet goed inschatten of ik een 250km lekker zou fietsen en afzien tot op het tandvlees was geen optie meer. Samen met Natasja ging ik geel zwaar 100km fietsen, ieder op haar eigen tempo.

Limburgs Mooiste was dit jaar de slechtste editie waar ik aan meedeed gezien de kou en vele regen. Maar ondanks dat gingen we van start. Nog even snel bij de fietsenmarkt een windjackje gekocht en vroeg op weg vanaf 7.15u.

Bij de eerste beklimmingen kon ik al merken dat de tocht in de Ardeche me veel kracht in de benen had gegeven. Aan het tempo bij een stijgingspercentage van 9% kon ik zien dat ik sterker was geworden. Dat gaf een heel goed gevoel.
Hoewel mijn hartslag al snel bij de beklimmingen in de D3 en Weerstandszone zaten, voelden mijn benen sterk. Mede omdat de afstand 100km was, bleef ik in mijn tempo en kracht doorfietsen. Na 200km is 100km lekker kort en te overzien.

Tijdens de tocht werd ik niet meer ingehaald en haalde ik voor het eerst zelf fietsers in, zelfs in de beklimmingen. Dat gaf een totaal andere beleving aan de toertocht. Vorige week voelde ik me nog een Franse escargot nu een klimgeit. Zo uitgemergeld als ik vorige week fietste in de Ardeche zo heerlijk fietste ik in het Mergelland waar ik bijna ging denken alsnog een klimmer te zijn.

Mooiste vooruitgang is mijn staande beklimming op de Gulpenberg Oost op 45km. De staande klim geeft aan dat de basiskracht voor een klimtoer er weer in zit.

Natasja had haar eigen tocht over deze 100km en kwam 2 uur later moe maar voldoen aan over de finish. Trots heb ik op haar gewacht. Ook zij heeft progressie in haar benen.

Finishtijd 11:29, tijdsduur 4u14m met 24,2km/pu gemiddeld.

Filmpjes van  mijn beklimmingen
Ritresultaat via bikeplanner
Profielen beklimmingen Limburgs Mooiste

Verslag Ardechoise 2011

Verslag Ardechoise

Afstand Les Sucs 234km: Parcours & beschrijving

Mijn ritregistratie met 18,87km/pu over 203km: Bikeplanner

Mijn uitslag over 203km

Twitter 19 juni 2011
Thuis, bezemwagen, schitterend weer uiteindelijk, te zwaar voor me, Les Sucs prachtige omgeving, volgend jaar weer.


Telegraafstijl
Regen&wind, twijfel, gaan alsnog, start 7:37, af&toe regen, geen spijt, 72km na 3e klim (col de Mezilhac, 13km lang) put me uit, 85km aankomst Col du Gerbier de Jonc met zon, huilen van schoonheid en afzien, begin Les Sucs, schitterende panorama & omgeving, vollop zon, koude wind, 132km klim Col de l'Ardechoise genade klap, op tandvlees fietsen, 162km besluit te stoppen in Lalouvesc, 185km besluit na St. Agreve nog 1 afdaling te nemen en dan te stoppen en me te laten ophalen, 203km aan voet Col de Lalouvesc bezemwagen ingestapt, finish niet gehaald, uitgestapt bij hotel. 


Overall: te zwaar, misschien niet altijd bijtijds gegeten, onvoldoende voorbereid, wil niet meer zo afzien, geen spijt van route, Les Sucs is prachtig, genoten van landschap, van mensen, van hele gebeuren. Ardechoise is perfect georganiseerd.

Uitgebreid
5.30u staan we op met regen en wind, we twijfelen. Ik neem de beslissing: ik ga gewoon, dan maar de regen in. Ook Natasja besluit alsnog te gaan. 13km afdalen van Lalouvesc naar de start in Saint Felicien is meteen oefenen met remmen op glad wegdek.
Bij de start worden wij buitenlanders weer positief gediscrimineerd. Na de prominenten mogen wij vanaf 7.30u starten. We rijden net onze startstraat in en gaan meteen door en starten om 7.37 terwijl duizenden Fransen nog moeten wachten in trechtervorm. 


1e klim nog wat regen maar vind het hele gebeuren alweer helemaal leuk en weet dit wordt een mooie dag. Zoveel mensen van start doet wat met je, je bent dus niet de enige die start met dit weer. Alle dorpjes die je aanmoedigen en verkleed zijn, dat doet ook wat met je. Ik vind het heerlijk en zelfs met wolken en regen is het vergezicht na de 1e klim prachtig. Uiteindelijk wordt het droog. 

72km op de top na de 3e beklimming van Col de Mezilhac (1130m) is het beste er al af bij me. Lange klims zijn mijn benen nog niet gewend. Dus eet meteen op de top en verwacht een lekkere lange afdaling. Deze blijft echter uit en klimmen gestaag door naar Col du Gerbier de Jonc (1416m). 

Op 85km na laatste klim kom ik aan op de top met voor me opdoemend de Gerbier de Jonc volop in de zon. Ik schiet meteen vol van de schoonheid van de bergtop en waarschijnlijk ook het afzien. Later thuis heb ik nog 2x volgeschoten bij het vertellen aan Natasja hoe mooi de Gerbier was. Ik had niet verwacht dat dit zo mooi zou zijn. Op foto's gezien maar het sprak me niet aan, je moet hem echt in het echt zien. Ik neem een foto en een controlepost neemt een foto van mij met de berg. Ik sms Natasja dat ik de orignele route blijf doen. Bij Gerbier de Jonc had ik namelijk nog kunnen kiezen voor de kortere route van La Volcanique (176km). Op dit punt bij Gerbier de Jonc splitsen de routes La Volcanique en Les Sucs. Na 2e toiletstop bij Gerbier de Jonc (schone openbare toilet!) ga ik dus door naar Les Sucs. 


In Les Sucs begin ik aan een magnifieke tocht met prachtig weer. Er rijden amper nog mensen deze route. Ik ben de escargot op deze afstand want wat er nog fietst hier haalt me in. Het fietsen gaat moeizaam en de benen verliezen meer en meer kracht. Wel is het enorm genieten van een schitterende omgeving met een prachtige panorama. Hier kom ik zeker terug maar dan om te wandelen met Natasja. Halverwege heb ik nog een tijdje gefietst met een tandem echtpaar uit Chartres die ik in de afdalingen niet kon bijhouden en uit het oog verloor aan de voet van de beklimming van Col de l'Ardechoise. 

geleende foto: Les Sucs uitzicht

Op 132km begint Col de l'Ardechoise die mij de knock out geeft. Deze 11km lange col is de steilste van alle cols die ik doe en ik fiets op mijn tandvlees waar ik het vooral van mijn mentaal moet hebben. Dan weet ik dat ik niet bijtijds ga arriveren in St. Felicien en al helemaal niet de extra 13km klim terug van finish naar hotel. Deze manier van afzien wil ik niet meer. Dit is geen genieten. Beetje afzien is lekker maar niet als je zo diep moet gaan. Afzien is geen optie en dus opgeven is zeker een optie!


Overigens zouden op deze dag onze vrienden ergens aan de kant staan. Aart en Angele waren speciaal afgereisd vanaf hun vakantieplek Bedoin (Provence) om ons en 2 anderen bekenden aan te moedigen. Uiteindelijk zou ik hun niet meer zien mede ze bijtijds weer terug moesten voor een 2,5u reis.


Op 162km besluit ik dat ik ga stoppen bij mijn hotel in Lalouvesc, route komt langs hotel, om zo af te zien van de laatste 25km van het parcours en dus nog meer afzien te besparen. 


Na de klim in St. Agreve op 185km weet ik dat ik zelfs de Col voor Lalouvesc niet wil doen. Het is mooi geweest. Genoeg afgezien en al het mooiste gedeelte gezien van de rit. Het wordt alleen maar later en later. Het is inmiddels 19u en ik sms Natasja dat ik nog 1x afdaal na St. Agreve en dan opgehaald wil worden. Natasja is inmiddels lang en breed bij het hotel en is ook niet meer doorgegaan, te meer dat onze vrienden daar ook staan. Aart gaat me onderweg ophalen met de auto. Later blijkt dat hij na St. Agreve niet op de route kan komen en dus mij niet kan oppikken of tegemoet rijden. 


Inmiddels ben ik afgedaald, met ertussen een kleine (3,7km) klim naar Rochepaule, tot aan de voet van Col de Lalouvesc. Hier stap ik in de bezemwagen. Ik stop na 203km op mijn kilometerteller. 
In de bezemwagen zit iemand die heeft moeten opgeven op zijn route van La Volcanique. Een Fransman uit de Haute Savoie die eigenlijk triatleet is. Voor hem werd de rit ook te lang en langer dan hij gewend is. Later dweilen we een 3e fietser op tijdens de laatste klim richting Lalouvesc. We rijden stapvoets met politie escort achter de laatste klimmers. Een oude man wil niet opgeven en ik herken alles in zijn afzien op de fiets. Hij af&toe slingerend, even staand fietsend omdat hij niet meer kan zitten op z'n gevoelige zitvlak, verzitten op het zadel om dan weer even door te trappen. De man redt het tot boven in Lalouvesc en ik kan eindelijk uitstappen en ben thuis om even over 20u. Angele en Aart zijn inmiddels naar huis en terecht, die hebben zo lang gewacht en moesten nog 2,5u terug naar de Provence.

Ik ga me douchen en met Natasja nog snel eten in het restaurant van het hotel (Relais du Monarque) die al 2 dagen een goed menu serveert afgestemd op fietsers. Voor 27 euro heerlijk gegeten en met een huiswijn uit de Ardeche. Na het toetje stort ik compleet in en bij het liggen in bed ben ik meteen vertrokken. Total Loss ...

Na veel nagepraat te hebben met Natasja die haar eigen mooie ervaringen had op haar 116km tocht van Les Boutieres (parcours) besluiten we de volgende keer terug te komen en de kortste parcours te doen. Ardechoise is leuk en ik wil haar Les Sucs laten zien en Gerbier de Jonc. Dan zullen we een week verblijven in de Ardeche en op de grote dag op zaterdag weer meedoen aan het event om zo te genieten van alle festiviteiten in de dorpjes. We willen niet meer onnodig afzien. Na mijn 2e helft van de route waren alle dorpjes verlaten of aan het opruimen en fietste ik achter de feiten aan. Desondanks ben ik overal goed onthaald, aangemoedigd (ook onderweg door fietsers: 'allez, allez'; 'bon courage') en geholpen. De mensen in de Ardeche zijn zeer vriendelijk en gastvrij.

Heerlijk om weer in Frankrijk terug te zijn geweest ook al was het heel kort. Op de heenweg nog gelunched in Beaune en in Lalouvesc nog even heerlijke kaas en worst meegenomen en wat streekproducten.

Ardechoise is perfect georganiseerd.